าตั้งแต่เกิดเรื่องของตระกูลจวงครั้งที่แล้ว นางก็รู้ว่า ที่แท้ความอดทนไม่สามารถทำให้คนอื่นหุบปากได้ ดังนั้นนางจึงไม่กลัวที่จะทะเลาะและโต้แย้งกับคนอื่นเพื่อปกป้องคนในครอบครัวของตนเองอีกต่อไปแล้ว
“หากเป็นตอนที่ข้าอยู่คนเดียว ข้าจะโต้แย้งอย่างแน่นอน!” เหอถงเหนียงป้องปากยิ้ม และเอ่ยว่า “แต่วันนั้นพี่ชายของสามีข้าก็อยู่ด้วย คนของตระกูลเซ่ายังไม่ทันพูดจบ ก็ถูกพี่ชายของสามีข้าถีบออกไปแล้ว…ข้าเลยไม่มีโอกาสแก้ต่าง!”
หลี่ตงจื้อประหลาดใจมาก และรู้สึกว่าตนเองตำหนิเหอถงเหนียงผิดแล้ว จึงเงียบไปครู่หนึ่งอย่างรู้สึกผิด และเอ่ยอย่างเขินอายว่า “เช่นนั้นจินเซียว…จินเซียวก็เป็นคนดีเหมือนกัน!”
เหอถงเหนียงได้ยินก็พยักหน้าพลางยิ้มตาหยี และเอ่ยยืนยันว่า “พี่ชายของสามีข้าเป็นคนดีจริงๆ เพียงแต่เรื่องแต่งงานลำบากเล็กน้อย”
นางจึงบอกเรื่องที่พบที่ตระกูลจินช่วงนี้กับหลี่ตงจื้อ “…แม่สามีของข้าอยากไปเยี่ยมน้องสาวของสามีข้าที่ไหนกัน นางอยากเลี่ยงเรื่องแต่งงานของพี่ชายของสามีข้าต่างหาก ช่วงนี้แม่สามีของข้าทำอะไรตามสีหน้าของตระกูลเซ่าไม่น้อย เพราะเรื่องแต่งงานของพี่ชายของสามีข้า ข้าว่า…ตระกูลเซ่าก็มากเกินไปหน่อยเช่นกัน พวก
