ของฮูหยินเหอ หนังสือเป็นของดี บางตระกูลใช้เวลาและแรงกายแรงใจตลอดชีวิตก็รวบรวมหนังสือได้ไม่ถึงสามร้อยเล่ม ดังนั้นตอนที่ตระกูลเกาเสนอสินเดิมเป็นหนังสือสามร้อยเล่ม นางยังดีใจมาก ทว่าเวลานี้พอได้ยินหลี่ตงจื้อพูดแบบนี้ ก็รู้สึกว่าหลี่ตงจื้อพูดมีเหตุผลเช่นกัน เดิมทีนางก็ไม่ใช่คนที่มีความคิดเป็นของตนเอง เวลานี้จึงยิ่งตัดสินใจไม่ได้ และรู้สึกว้าวุ่นใจ จนพูดอะไรไม่ออกนานมาก
หลี่ตงจื้อรู้นิสัยของมารดาดี จึงรู้ว่าวันนี้หากรอนางตัดสินใจ เรื่องนี้ก็เป็นไปได้มากว่าต้องเป็นแบบนี้แล้ว
“พวกเราเชิญท่านพ่อมาดีกว่า” นางเอ่ยอย่างใจเย็น “ท่านพ่อมีประสบการณ์และความรู้กว้างขวาง ต่อให้เขาตัดสินใจไม่ได้ในชั่วขณะ ข้างกายท่านพ่อก็ยังมีท่านหลิ่วไม่ใช่หรือ?”
ก็ถูกนะ!
ฮูหยินเหอคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ในทันใด
ผลักเรื่องนี้ให้หลี่ฉางชิง สุดท้ายไม่ว่าจะจัดการอย่างไร ก็ไม่เกี่ยวกับนางแล้วเช่นกัน
“เช่นนั้นก็รีบไปเชิญพ่อของเจ้ามา” นางเอ่ยเร่งหลายครั้ง
หลี่ตงจื้อพยักหน้าให้เสี่ยวเหอสาวใช้ของตนเอง
เสี่ยวเหอวิ่งออกไปอย่างเร็วมาก
ไม่นาน หลี่ฉางชิงก็ตามเสี่ยวเหอมาแล้ว คนที่มาพร้อมกับหลี่ฉางชิง ยังมีหลิ่วหลี
หลี่ตงจื้อถ
