ปดสิบตำลึงที่เหลือจะหักในภายภาคหน้าจนกว่าจะหมด ก็โกรธจนนอนอยู่บนเตียงนานมาก หลังจากลุกขึ้นมาก็เรียกป้าเหอเข้าจวน ให้ป้าเหอไปบอกลุงเหอ ให้ลุงเหอคำนวณรายได้ของที่ดินของนางหน่อย และส่งเงินสองสามพันตำลึงเข้าจวน
ลุงเหอเป็นคนดูแลสินเดิมของนางมาโดยตลอด แล้วก็เป็นคนเก็บรายได้พวกนั้นด้วย ก่อนหน้านี้นางดูแลบ้าน ก็มอบรายได้พวกนั้นให้ลุงเหอช่วยซื้อที่ดินกับร้านค้าให้นาง จึงไม่อยู่ในมือของนาง เวลานี้หลี่เสว่ดูแลบ้าน กลับกล้าหักเงินเดือนของนาง โดยหลี่ฉางชิงเป็นคนสั่ง นางทำเสียงไม่พอใจอย่างเย็นชาในใจ นางมีสินเดิม ไม่มีหลี่ฉางชิง นางก็ใช้ชีวิตได้เหมือนกัน
ใครจะรู้ว่าป้าเหอกกลับเอ่ยอย่างลำบากใจว่า “เจ้าก็รู้เช่นกันว่า ถงเหนียงออกเรือน พวกเราใช้เงินไปไม่น้อย…”
ฮูหยินเหอได้ยินก็เด้งตัวขึ้นมาทันที และเอ่ยว่า “พวกท่านคงจะไม่ได้ยักยอกเงินของข้าใช่หรือไม่?”
ป้าเหอเอ่ยอย่างไม่พอใจว่า “จะเรียกว่า ‘ยักยอก’ ได้อย่างไร? นี่ข้า ‘ยืม’ จากเจ้าต่างหาก! ยิ่งกว่านั้นก็ไม่ใช่ว่าไม่คืน…”
“ข้าตกลงให้พวกท่านยืมเงินเมื่อไร?” ฮูหยินเหอเห็นพี่สะใภ้ของตนเองไม่มีความละอายใจแม้แต่นิดเดียว ก็ตกตะลึงทันที และเอ่ยว่า “ต่
