ก็จะผ่านวันที่หกเดือนหกไปแล้วถึงจะออกไปพักร้อน แต่พวกเราไม่ต้องตากหนังสือเสียหน่อย? พวกเราจะอยู่ในเมืองทำไม? หรือว่าเฉิงอวี๋จะต ตากเสื้อผ้าสวยๆ อย่างนั้นหรือ?”
คุณหนูรองตระกูลคังคิดแล้วก็ทำหน้ามุ่ยพลางเอ่ยว่า “ตากหนังสือเป็นงานของท่านพ่อ ตากเสื้อผ้าเป็นงานของท่านพี่”
นางกับพี่สาวของนางเป็นคนที่นิสัยต่างกันอย่างสิ้นเชิง
หากบอกว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลคังสุภาพ เยือกเย็น และรู้ความ คุณหนูรองตระกูลคังก็นิสัยค่อนข้างเหมือนหนอนหนังสือ เรียนหนังสือเก่งมาก เป็นคนจริงจัง เรียบร้อย และความคิดไร้เดียงสา ท ทว่ากลับมีความน่ารักของตนเอง
ทุกครั้งที่เจียงเซี่ยนเห็นนางก็จะนึกถึงพวกบัณฑิตอาวุโสของสำนักฮั่นหลิน แล้วก็จะอดที่จะหัวเราะไม่ได้
นางเอ่ยว่า “ข้าจะไปพักร้อน เจ้าไปหรือไม่?”
คุณหนูรองตระกูลคังย่นจมูกและคิดอยู่นานมาก ถึงจะเอ่ยอย่างจนใจว่า “ก็ได้! ข้าจะตามท่านหญิงไปพักร้อนที่ภูเขาหลี”
นางชอบเจียงเซี่ยนมาก
เพราะเจียงเซี่ยนไม่เหมือนพวกลูกพี่ลูกน้องที่มีศักดิ์เป็นพี่ชายกับน้องสาวของนางที่เวลาเห็นนางอ่านหนังสือมักจะเอ่ยว่า ‘ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องมีความสามารถ แค่เชื่อฟังสามีก็พอ’ แต ต่จะถามนางอย่างอยากรู้ว่ากำลังอ่านหนังสืออะ
