ส่านซีได้ไม่นาน เรื่องบางเรื่องอาจจะไม่รู้ เขากับผู้บังคับกองร้อยอำเภอฮว่าอินเป็นญาติที่ลูกชายกับลูกสาวของทั้งสองตระกูลแต่งงานกัน เรื่องราชโองการลับเขาไม่รู้ก็แล้ว วไป หากรู้แล้ว เกรงว่าจะไม่ได้รับความสงบ ดังนั้นข้าจึงจำเป็นต้องยืมทหารจากใต้เท้าหวัง และขอให้เจ้าไปฮว่าอินสักครั้ง ถึงอย่างไรเจ้าก็เป็นคนแปลกหน้า ไปแล้วจะไม่มีใครสังเกตเห็น.. ..”
หลี่เชียนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว และเอ่ยว่า “ใต้เท้าซย่ามีคำสั่ง เดิมทีข้าไม่ควรปฏิเสธ เพียงแต่เรื่องนี้ต้องจัดการอย่างรวดเร็วเป็นพิเศษ ข้าเพิ่งมา ไม่คุ้นเคยกับคนของกองบัญชา าการส่านซี การเดินทัพและการจัดวางกำลังทหารให้ความสำคัญกับการบัญชาการได้ตามความประสงค์…เกรงว่าใต้เท้าหวังไปจะเหมาะสมมากกว่าข้า แน่นอนว่า…หากใต้เท้าหวังไม่อยากไป ข้าช่วยท ทำแทนใต้เท้าหวังก็ได้”
ระหว่างที่เอ่ย หวังเฉิงกับโจวจ้าวก็เดินออกมาจากฉากกั้นข้างๆ
หวังเฉิงจับมือของหลี่เชียนและเอ่ยว่า “น้องชาย เรื่องนี้ก็ขอฝากเจ้าแล้ว ข้ากับหยางจวิ้นก็เป็นเพื่อนเก่าแล้วเช่นกัน ข้าจะไปจับญาติที่เกี่ยวดองกับเขาได้อย่างไร? เรื่องนี …มีแต่ต้องให้น้องชายออกหน้าจัดการถึงจะเหมาะสมที่สุด!”
ก่อนหน้านี้หลี่เชียนก
