็สงสัยว่านี่เป็นผลลัพธ์ที่ซย่าเจ๋อ โจวจ้าว และหวังเฉิงปรึกษากันแล้ว
ถึงอย่างไรเขาก็เป็นลูกเขยของตระกูลเจียง มีเจียงเจิ้นหยวนคุ้มกัน ต่อให้เขาทำผิดอะไร คนอื่นเห็นแก่เจียงเจิ้นหยวนก็ไม่กล้าแตะต้องเขาอยู่ดี
เพียงแต่พวกเขากล้าลอบวางแผนทำร้ายเขาแบบนี้ ก็อย่าหาว่าเขาไม่ไว้หน้าแล้วกัน
หลี่เชียนเอ่ยว่า “ถึงอย่างไรผู้บังคับกองร้อยก็เป็นขุนนางที่ได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนักระดับห้า ไม่มีเหตุผลนึกจะจับก็จับ ในเมื่อมีราชโองการลับ ก็ขอให้ใต้เท้าซย่าให้ข้า าทำตามราชโองการ”
ความนัยที่แฝงในนั้นคือให้ซย่าเจ๋อนำราชโองการลับออกมา
นี่เป็นธรรมดาของคน
อย่างไรหลี่เชียนก็ไปจับขุนนางที่ได้รับการแต่งตั้งจากราชสำนักคนหนึ่งเพราะคำพูดเพียงไม่กี่คำของซย่าเจ๋อไม่ได้กระมัง?
ซย่าเจ๋อไปหยิบสาส์นลับที่ห้องหนังสือข้างในให้หลี่เชียนด้วยตนเอง
หลี่เชียนอ่านแล้วก็สอดไว้ในกระเป๋า และลุกขึ้นคารวะพลางเอ่ยว่า “ข้าจะไปเตรียมตัวเดี๋ยวนี้”
พวกซย่าเจ๋อดีใจมาก หวังเฉิงเอ่ยว่า “ข้าก็ว่าน้องหลี่เป็นคนที่ทำสำเร็จได้! ข้าจะไปตรวจนับกำลังคนและมอบให้น้องหลี่พาไปเดี๋ยวนี้”
หลี่เชียนพยักหน้า
บรรยากาศก็คึกคักขึ้นมาในทันใด
ซย่าเจ
