๋อชี้แจงสถานการณ์ของอำเภอฮว่าอินกับเขาด้วยตนเอง โจวจ้าวนั่งเสริมอยู่ข้างๆ บางครั้งยังเล่าเรื่องตลกเล็กน้อยด้วย เพื่อปรับบรรยากาศ
หลี่เชียนให้เด็กรับใช้เรียกปิงเหอเข้ามา แล้วทำสัญญาณมือ สั่งให้ปิงเหอกลับบ้านไปเอาเกราะอ่อนของเขา และเอ่ยว่า “หากท่านหญิงถามขึ้นมา ก็บอกแค่ว่าข้ารับคำสั่งจากใต้เท้า ซย่า ไปราชการที่เสียนหยางเป็นเพื่อนใต้เท้าโจว ห้าวันก็กลับ”
ปิงเหอขานรับและจากไป
ซย่าเจ๋อเอ่ยหยอกล้อว่า “น้องหลี่กับท่านหญิงรักกันมากจริงๆ!”
หลี่เชียนไม่ชอบวิธีการพูดแบบนี้ของซย่าเจ๋อ จึงยิ้มโดยไม่ตอบ
โจวจ้าวก็เข้ามาใกล้และเล่าเรื่องตลก ชั่วขณะหนึ่งก็มีความสุขมากเช่นกัน
ปิงเหอวิ่งกลับไปอย่างเร็วมาก เขาหอบหายใจพลางบุกเข้าไปในห้องหลัก และคุกเข่าต่อหน้าเจียงเซี่ยนแล้วเอ่ยว่า “ใต้เท้าให้ข้าบอกท่านว่า เอาเกราะอ่อนของใต้เท้าไปที่ศาลาว่าการ รผู้ว่าราชการมณฑล ใต้เท้าต้องไปราชการที่เสียนหยางเป็นเพื่อนใต้เท้าโจว ห้าวันก็กลับขอรับ!”
เจียงเซี่ยนใจเต้น และครุ่นคิดอย่างละเอียดนานมาก ถึงจะสั่งหลิวตงเยว่ว่า “รีบไปเชิญท่านเซี่ยมา”
หลิวตงเยว่วิ่งไปอย่างเร็วมาก ไม่ถึงหนึ่งถ้วยชาด้วยซ้ำ เซี่ยหยวนซีก็มาถึงแล้ว
