ท่านหญิงกลับเหมือนผู้ชาย ไม่ทะเลาะกับตระกูลจวงอย่าง สิ้นเชิง และตัดไฟตั้งแต่ต้นลมโดยตรง ย้ายเวินเผิงที่สนับสนุนตระกูลจวงอยู่เบื้องหลังออกไปอวิ๋นหนาน ทั้งกำจัดคนที่พูดจาคล่องแคล่วของตระกูลจวง และให้คำเตือนแก่พวกขุนนางน้อยใ ใหญ่ที่ไม่รู้ว่าอะไรควรไม่ควรในวงการราชการไท่หยวน”
“เจ้าว่า…ผู้หญิงแบบนี้ ใต้หล้านี้ยังหาคนที่สองได้หรือ?”
ซย่าซานตะโกนอย่างไม่ยอมแพ้ทันทีว่า “ทำไมจะหาไม่ได้? อืม…อืม…อย่างเหลียงหงอวี้…มู่กุ้ยอิง…”
เจิ้งฉงดูถูกเขาว่า “เจ้าดูงิ้วมากไปใช่หรือไม่?”
ซย่าซานโต้แย้งว่า “เจ้าไม่อ่าน ‘บันทึกชีวประวัติสตรี’ หรือ? ท่านย่าบอกว่าใน ‘บันทึกชีวประวัติสตรี’ ยังมีชื่อของพวกนาง?”
ทีนี้ไม่เพียงแต่เจิ้งฉงแล้ว แม้แต่สายตาที่จั๋วหรานมองเขาก็เจือความดูถูกเล็กน้อยเช่นกัน!
ซย่าซานพึมพำและพูดไม่ออก
จั๋วหรานประทับใจในตัวเจิ้งฉงมาก ไม่เพียงแต่เพราะเจิ้งฉงมาจากตระกูลบัณฑิตที่แท้จริง ยังเพราะเจิ้งฉงเป็นคนเอาใจใส่ ถ่อมตน และสุภาพ ลากซย่าซานที่ตะโกนทักทายเขาเข้าไปในห้องส่ว วนตัว ทำให้เขาหลุดพ้นจากการถูกจับตามอง
เวลานี้เขาได้ยินเจิ้งฉงพูดจาฉะฉาน ภาษาเรียบง่ายและจริงใจ ไม่มีความโอ้อวดและเหลาะแหละของลูกหลานตระกูล
