ถามอีกว่า “ตอนข้าแต่งงาน ตงจื้อกับท่านหญิงจะกลับมาหรือไม่?”
เขากับเกาเมี่ยวหรงกำหนดในเบื้องต้นว่าจะแต่งงานช่วงเดือนสิบเอ็ด
ตามที่หลี่ฉางชิงบอก เจียงเซี่ยนกลับมาฉลองปีใหม่พอดี
ฮูหยินเหอเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “นั่นต้องกลับมาแน่นอน”
หลี่หลินวางใจแล้ว
เขาแต่งงาน หากหลี่เชียนกับเจียงเซี่ยนต่างไม่มาร่วมงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจียงเซี่ยนไม่มาร่วมงาน สถานการณ์ก็จะไม่ยิ่งใหญ่พออย่างเลี่ยงไม่ได้
ทว่าหลี่จวีกลับเม้มปากแน่น และไม่พูดกับหลี่ตงจื้อสักคำตั้งแต่ต้นจนจบ
พี่รองติดตามพี่ใหญ่ไปซีอานแล้ว เวลานี้แม้แต่น้องสาวอย่างตงจื้อก็ไปแล้ว ทิ้งเขาไว้ที่ไท่หยวนเพียงคนเดียว…ท่านพ่อไม่อยากจากเขาหรือพี่ใหญ่ดูถูกเขา?
เขาว้าวุ่นใจ ยังไม่ทันสัมผัสแม้แต่ความเศร้าที่หลี่ตงจื้อเดินทางไกล ก็สัมผัสถึงความริษยาที่กินคนก่อนแล้ว
ป้าเหอที่มาส่งเพียงแค่บีบมือของหลี่ตงจื้อแล้วก็ปล่อย ทว่าเหอถงเหนียงกลับน้ำตาไหลเต็มหน้า และเอ่ยว่า “หากเจ้าไปที่นั่นแล้วขาดอะไรอย่าลืมบอกข้า ไท่หยวนซื้อไม่ได้ ข้าจ จะไปซื้อที่เมืองหลวงให้เจ้า เจ้าอย่าทำให้ตนเองลำบากเชียว พี่สะใภ้เป็นคนดีมาก ฉิงเค่อกับไป่เจี๋ยสาวใช้ข้างกายนางก็ดีเหมือนกัน พวกนาง
