ของเจียงหนาน ห้าต้าน เนื้อหมูสองชิ้น เนื้อแพะสองชิ้น ไก่เป็นๆ ยี่สิบตัว เป็ดเป็นๆ ยี่สิบตัว…ใต้เท้าหวังเตรียมเงินไว้สี่ร้อยตำลึง…ใต้เท้าหวังสองร้อยตำลึง…”
บอกทุกสิ่งทุกอย่างอย่างชัดเจน
หลังจากนั้นก็เอ่ยถึงของขวัญเทศกาลตรุษจีนที่พวกผู้ใต้บังคับบัญชาของหลี่เชียนจากกองบัญชาการกำลังสำรองส่านซีมอบให้พวกเขา “รองหลี่มอบของประมาณสามร้อยตำลึง ในนั้นมีข้าวจิงซานเ เฉียวของหูเป่ยกับหูหนานสองต้าน เนื้อหมูสองชิ้น เนื้อแพะสองชิ้น…ผู้ช่วยเฉินมอบของประมาณสามร้อยตำลึง… ” ในนั้นไช่ซวงที่เพิ่งรับตำแหน่งก็มอบของขวัญเทศกาลตรุษจีนประมาณสา ามร้อยตำลึงเช่นกัน
ของมากมาย ทั้งหมดได้รับของขวัญประมาณสองสามพันตำลึง
เจียงเซี่ยนพึมพำว่า “พวกของที่ผู้ใต้บังคับบัญชาของใต้เท้ามอบให้ เจ้าก็คืนกลับไปตามสมควรแล้วกัน!”
หลิวตงเยว่ขานว่า “ขอรับ” อย่างนอบน้อม
อิ้นไฉ่เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว และเอ่ยเสียงร้อนใจว่า “ท่านหญิง ชีกูกลับมาแล้ว คนที่มาด้วยกัน ยังมีคุณหนูใหญ่…”
คุณหนูใหญ่!
ใครกัน?
เจียงเซี่ยนกะพริบตาปริบๆ และเอ่ยหยั่งเชิงว่า “หลี่เสว่หรือ?”
“ใช่แล้วเจ้าค่ะ!” อิ้นไฉ่รีบเอ่ย “เห็นว่ารีบเดินทางมาอย่างสุดกำลังทั้งวันทั้งคืน…”
“รีบเชิญ!”
