่ยนทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ไปหน่อย แต่เจียงเซี่ยนพูดออกไปแล้ว เขาจะหักหน้าเจียงเซี่ยนได้อย่างไร?
เขาจึงจำเป็นต้องแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น และก้มหน้าไอเบาๆ
ไม่ว่าอย่างไรหมอฉางก็ตามหลี่เชียนไปเสฉวนมารอบหนึ่งแล้ว จึงค่อนข้างเข้าใจหลี่เชียน พอรู้ว่าเรื่องนี้ไม่เหลือทางหนีทีไล่แล้ว ก็ทำได้เพียงลูบจมูกและเตรียมตัวออกเดินทาง
ฉางเหริ่นตงรู้แล้วก็อดไม่ได้ที่จะบุกเข้ามา จะพบเจียงเซี่ยน
เจียงเซี่ยนรู้ว่าเขาจะพูดอะไร จึงเอ่ยโดยไม่รอให้เขาเอ่ยปากว่า “ข้าเพียงแค่ให้ท่านหมอฉางคุ้มกันใต้เท้าไปเมืองกาน อีกไม่กี่วันก็กลับมาแล้ว เจ้าร้อนใจอะไร?” และเอ่ยอีกว่า “หากมีเรื่องด่วนอะไรจริงๆ ก็ยังมีเจ้าไม่ใช่หรือ?”
ความโกรธของฉางเหริ่นตงจึงถูกกักไว้ในคอแบบนี้ และจำเป็นต้องไปปรึกษากับคนของพ่อค้านายหน้าเอง รีบจัดการเรื่องในร้านให้เรียบร้อยก่อนปีใหม่ ผ่านวันมังกรเชิดหัววันที่สองเดือ อนสองไปแล้วก็เปิดกิจการ
นี่ล้วนเป็นเรื่องที่ต้องคุยกันทีหลัง
เจียงเซี่ยนเห็นหลี่เชียนเชื่อฟังนางและพาหมอฉางไปอยู่ข้างกาย ถึงจะรู้สึกสบายใจหน่อย
เดิมทีหลี่เชียนอยากมอบเรื่องทางนี้ให้อวิ๋นหลิน จู่ๆ ก็เกิดเรื่องของเกาเมี่ยวหรง ทำให้แ
