ไทเฮาในชาติก่อน
เห็นได้ชัดว่า คนของตระกูลหวังคิดว่านางไม่รู้
นางรู้สึกไม่ค่อยสบายใจทันที
แต่ฮูหยินหวังผู้นี้ดันไม่รู้ และยังพูดจามั่วซั่วอยู่ตรงนั้น
ดีที่นางโชคดี ตอนที่เจียงเซี่ยนใกล้จะทนไม่ไหว ฉิงเค่อก็เข้ามากระซิบข้างหูนางว่า “ท่านหญิง คุณหนูใหญ่ลู่ฝากให้คนส่งจดหมายมาให้ท่านด่วนเจ้าค่ะ”
เจียงเซี่ยนอึ้งไป และเอ่ยว่า “คุณหนูใหญ่ตระกูลลู่? บุตรสาวของใต้เท้าลู่อาจารย์ไท่หยวนหรือ?”
“เจ้าค่ะ!” ฉิงเค่อเอ่ย
เจียงเซี่ยนอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อย
ตระกูลลู่เป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น แต่จดหมายด่วนต้องอาศัยความช่วยเหลือจากสถานีส่งสารของกรมกลาโหม ไม่ใช่คนธรรมดาสามารถเข้าทางนี้ได้ ตระกูลลู่ยากจนมาก ไม่นึกเลยว่าจะยอมจ่ายเงินนี้
“เอามาให้ข้าดู!” เจียงเซี่ยนแสดงความร้อนใจออกมาโดยที่ตัวนางไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำ
ฉิงเค่อรีบไปหยิบจดหมายมาอย่างแผ่วเบา
เจียงเซี่ยนก็ขี้เกียจที่จะสนใจฮูหยินหวังแล้วเช่นกัน จึงเปิดจดหมายและอ่านรวดเดียวสิบบรรทัด
พอนางอ่าน ก็แทบจะโกรธสุดขีด
เจียงเซี่ยนให้คนส่งฮูหยินหวังออกไปข้างนอกด้วยสีหน้าโกรธจัด “สิ่งที่ฮูหยินเอ่ย ข้ารู้หมดแล้ว ในเมื่อมาซีอานแล้ว ทั้งสองตระกูลก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องไปหาม
