ขาไปนอนที่ห้องหนังสือ
เจียงเซี่ยนกลัวว่าเขาจะนอนไม่ห่มผ้าห่มเหมือนเมื่อคืน
อากาศแบบนี้ หากเป็นหวัด อาจจะตายได้!
นางจึงจำเป็นต้องประนีประนอม
ดีที่ไม่เกิดเรื่องที่ยื่นมือเข้ามาในเสื้อของนางเหมือนวันนั้นอีกแล้ว
นางจึงค่อยๆ วางใจเช่นกัน
ใครจะรู้ว่าแค่คืนที่สาม หลี่เชียนก็ล้ำเส้นอีกแล้ว…มือเกาะกุมอยู่ตรงเอวของนาง ใกล้จนนางเกือบจะหายใจไม่ออก...นางกระวนกระวายใจ หากไม่ใช่ว่ามีคนมาเยี่ยมหลี่เชียน นางเ เกรงว่า…จะปล่อยให้เขายื่นมือเข้ามา…
คิดถึงเรื่องพวกนี้ นางก็โกรธเล็กน้อย
แต่หลี่เชียนก็ยังจะต่อรองกับนาง บอกว่าถึงซีอานแล้วเขาจะไปอยู่ห้องหนังสือ ทว่านางต้องรับปากเขาข้อหนึ่ง ต้องคุยกับเขาทุกวัน ไม่อย่างนั้นสามีภรรยาคนหนึ่งอยู่เรือนด้านใน อีกคนอยู่เรือนด้านนอก ทำให้คนเห็นแล้วยังคิดว่าพวกเขาสองคนจะแยกกันอยู่คนละห้อง?
‘ไม่ดีต่อชื่อเสียงของข้าเช่นกัน!’
เจียงเซี่ยนดูไม่ออกว่านี่ไม่ดีต่อชื่อเสียงของหลี่เชียนตรงไหน?
กลัวคนอื่นบอกว่าเขาไม่ได้รับความเคารพนับถือในบ้านอย่างนั้นหรือ?
