างต่อ ท่านพ่อก็ อนุญาตแล้วเช่นกัน…”
หลี่เชียนยังเป็นลูกชายคนโตและหลานชายคนโตที่ชอบธรรมของสายลูกชายคนรองของตระกูลหลี่ และเป็นทายาทที่ทุกคนยอมรับของหลี่ฉางชิง ยิ่งกว่านั้นตระกูลหลี่ยังมีคนที่เขาทิ้งเอ อาไว้ ช่วงนี้ตระกูลหลี่เกิดอะไรขึ้นบ้าง เขารู้ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่เขาไม่อยู่ หลี่หลินควบคุมและเร่งรัดการฝึกทหารในฤดูหนาวของตระกูลหลี่แทนเขาแล้วทำอะไรไปบ้าง
เขาถามหลี่จี้อย่างจริงจังและระมัดระวัง “เจ้าคิดจะอยู่ที่ส่านซีกับข้าหรือ?”
หลี่จี้รีบพยักหน้า และเอ่ยว่า “ท่านพี่ พี่สะใภ้อนุญาตแล้ว นางบอกว่าขอเพียงท่านอนุญาต ข้าก็สามารถอยู่ที่ซีอานได้”
เขาพูดจาสะเปะสะปะ ทว่าหลี่เชียนเข้าใจแล้ว
หลี่เชียนพอจะรู้ปมในใจของหลี่หลิน เวลานี้ยืนยันแล้ว เขาจึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจ เขาเองก็เป็นคนทะเยอทะยานมากเช่นกัน จึงเข้าใจสิ่งที่หลี่หลินทำเป็นอย่างดี เพียงแต่เขาคิดไม ม่ถึงว่าหลี่จี้จะยืนอยู่ฝ่ายเขา
เป็นเพราะแม่
