่คิดหาทางทำของอร่อยให้นายท่านหน่อย นายท่านคงจะ รีบเดินทางมาหลายวันแล้ว…”
หลังจากนั้นหลิวตงเยว่ที่ตามเข้ามาก็เอ่ยต่อทันทีว่า “ท่านหญิงวางใจ ข้าสั่งลงไปแล้ว บังเอิญคนครัวของจุดแวะพักระหว่างทางยังไม่กลับไป จึงไปตั้งเตาทำอาหารใหม่แล้ว ท่านแม่ทัพ ล้างหน้าบ้วนปากออกมาก็รับประทานอาหารเย็นได้เลย”
หลายวันนี้หลี่เชียนกินเสบียงมาตลอด จึงอยากกินอาหารที่ร้อนจริงๆ แล้ว เลยไม่ห้ามพวกนางรีบทำงานเช่นกัน เขาลุกขึ้นก็คิดจะไปห้องพักแขกที่หลิวตงเยว่กับอวิ๋นหลินอยู่ข้างๆ ทว่าพอลุกขึ้นกลับพบว่าผมของเจียงเซี่ยนยังกึ่งแห้งและกระจายอยู่ข้างหลัง จึงดึงผ้าห่มผืนบางที่ใช้สำหรับคลุมเข่าบนเตียงอุ่นขึ้นมาห่อเจียงเซี่ยนเหมือนบ๊ะจ่าง และเอ่ยว่า “รีบคลุมไว้ ระวังจะเป็นหวัด”
เจียงเซี่ยนก็ไม่รังเกียจที่ถูกห่อจนขยับไม่ได้เช่นกัน และยิ้มจนตาเป็นสระอิ
หลี่เชียนเห็นท่าทางของ
