ะกูลหลี่และหลี่ฉางชิงไม่ใช่หรือ
คังเสียงอวิ๋นกับเจิ้งเจียนต่างก็ไม่ใช่คนโง่เขลาเบาปัญญา แล้วก็ซาบซึ้งกับการให้เกียรติของหลี่ฉางชิง จึงพูดจาค่อนข้างเคารพหลี่ฉางชิง ทั้งสามคนพูดคุยพลางหัวเราะ ก็ถือว่ามีควา ามสุขมากเช่นกัน
จนกระทั่งกลับตระกูลหลี่ และเห็นว่าเจียงเซี่ยนที่กลับมาล่วงหน้าจัดเรือนสี่ประสานเล็กๆ ที่อยู่ติดกันสองเรือนไว้ให้พวกเขาทั้งสองตระกูลแล้ว ทั้งสองคนก็ยิ่งพอใจ
พอพวกเขาจัดการเรียบร้อย จึงไปหาเจียงเซี่ยนด้วยกัน
“ก่อนหน้านี้ได้ยินท่านหญิงบอกว่า ตระกูลหลี่นอกจากคุณชายทั้งสองแล้ว ยังมีพวกลูกหลานของลูกน้องด้วย” คังเสียงอวิ๋นเอ่ย “ข้าว่าเปิดที่เรียนพิเศษดีกว่า ต่อไปจะได้ปลูกฝังพวกลู กน้องให้ตระกูลหลี่ด้วย”
“ข้าก็คิดเช่นนั้น” เจียงเซี่ยนชอบท่าทางที่ตัดสินใจแล้วก็ทุ่มเทแรงกายแรงใจทำของคังเสียงอวิ๋นมาก
นางจ่ายค่าตอบแทนของอาจารย์จำนวนมากให้คังเสียงอวิ๋นกับเจิ้งเจียน
คังเสียงอวิ๋นกับเจิ้งเจียนต่างประหลาดใจมาก
แต่เจียงเซี่ยนกลับเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ขอเพียงถึงเวลานั้นท่าน
