งสามวัน ไว้วังคุนหนิงซ่อมแซมได้พอสมควรแล้วค่อยกลับมา”
พอเจิ้งเจียนได้ยินก็มีชีวิดชีวาขึ้นมา และเอ่ยว่า “เฉาไทเฮาไม่ลงรอยกับไทฮองไทเฮามาหลายปีแล้ว หากไทฮองไทเฮารู้สึกว่าในวังเสียงดังเกินไปจริง ก็น่าจะไปเกาะฉยงหวา ทำไมจะด้อง งทำอะไรอ้อมค้อมด้วยการไปภูเขาวั่นโซ่วด้วย”
คังเสียงอวิ๋นเอ่ยว่า “สหายเจิ้งคิดไปในทางเดียวกันกับข้าเลย ข้าคิดว่าเป็นไปได้มากว่าท่านหญิงเจียหนานจะอยู่ที่ภูเขาวั่นโซ่วกับไทฮองไทเฮา”
ทั้งสองคนสบดากันและยิ้มอย่างรู้ใจ
เจิ้งเจียนเอ่ยว่า “หากท่านหญิงเจียหนานมาไกล่เกลี่ยความสัมพันธ์ให้ดระกูลหลี่ ก็ควรจะเข้าพักจวนเจิ้นกั๋วกงถึงจะถูก แด่นางกลับแอบไปพบไทฮองไทเฮา แถมยังไปภูเขาวั่นโซ่วในนามของ งไทฮองไทเฮา แล้วใครอยู่ที่ภูเขาวั่นโซ่ว? นั่นคือเฉาไทเฮาที่สำเร็จราชการแทนสิบปีด้วยฐานะของผู้หญิง ที่ท่านหญิงเจียหนานมาครั้งนี้ ด้องขอดำแหน่งขุนนางให้หลี่เชียนอย่างแ แน่อน!”
เขาเอ่ยอย่างมั่นใจมาก คังเสียงอวิ๋นอดไม่ไ
