ดีกว่าล่วงเกิน’ เท่านั้น
ทว่าซุนเต๋อกงกลับเข้าใจผิดแล้ว
เขาคิดแล้วก็เอ่ยว่า “ฝ่าบาทเรียกเจ้าไป…คุยเรื่องของหลี่เชียนของท่านหญิงเจียหนานกับเจ้าหรือ?”
ไม่ใช่ว่าแต่งงานกับองค์หญิงหรือท่านหญิงแล้วเจ้าก็เป็นสามีของท่านหญิง
นี่เป็นบรรดาศักดิ์ ต้องลงบันทึกที่กรมพิธีการ
แม้หลี่เชียนจะแต่งงานกับเจียหนานแล้ว แต่กลับไม่ได้รับบรรดาศักดิ์นี้
ดีที่หลี่เชียนไม่ใส่ใจ ส่วนเจียงเซี่ยนก็ไม่เห็นบรรดาศักดิ์นี้อยู่ในสายตา จึงไม่มีคนเอ่ยถึงแล้วอย่างค่อนข้างแปลกประหลาดเช่นกัน
ซย่าเจ๋อรีบขานว่า “ขอรับ”
ซุนเต๋อกงคลำอั่งเปาที่หนามากในแขนเสื้อ แล้วพึมพำว่า “ใต้เท้าซย่า ฝ่าบาทอยากให้ท่านหญิงเจียหนานกลับเมืองหลวง”
ส่วนเรื่องอื่น…ก็ขึ้นอยู่กับว่าซย่าเจ๋อมีความสามารถที่จะเข้าใจหรือไม่แล้ว
อย่างไรเขาก็ไม่สามารถพูดทุกเรื่องอย่างชัดเจนมากได้ ถึงเวลานั้นตอนที่ทั้งสองคนแตกหักกัน จะถูกคนเห็นเป็นจุดอ่อนและเปิดโปงออกมากระมัง?
หมายความว่าอย่างไร?
ซย่าเจ๋อก็ยังไม่เข้าใจจริงๆ
ทว่าเวลานี้ที่นี่ก็ไม่ใช่สถานที่และจังหวะที่จะคุยกัน เขาจึงจำเป็นต้องคาดเดาคำพูดนี้และออกจากวัง
——————————————————
ในตรอกที่คับแคบและลับตาคนที่ซับซ้อนเล็กน้อยทางทิศต
