ะวันตกของเมือง คังเสียงอวิ๋นกำลังดื่มเหล้ากับเจิ้งเจียนเพื่อนสนิทของเขา
นี่เป็นครั้งที่สามที่พวกเขารวมตัวดื่มเหล้าด้วยกันในช่วงสองสามวันนี้แล้ว
บนโต๊ะวางเพียงเมล็ดถั่วลิสงจานเล็ก เต้าหู้เก่าสองสามชิ้น แต่เหล้ากลับเป็นเหล้าจากเฝินหยางชั้นดี
ทั้งสองคนจิบคำเล็กๆ เหมือนกำลังดื่มเหล้าดีอย่างเพลิดเพลินมาก
คังเสียงอวิ๋นเอ่ยว่า “พวกเราจะตามท่านหญิงเจียหนานไปเป็นอาจารย์ที่สอนตามบ้านแบบนี้จริงๆ หรือ?”
เจิ้งเจียนจิบเหล้าคำหนึ่งอย่างระมัดระวัง แล้วถึงเอ่ยว่า “ข้าคิดว่าทำได้”
เขาเป็นผู้ชายอายุสี่สิบกว่าปี รูปร่างเตี้ย ผิวคล้ำเล็กน้อย ทว่าอ้วนและแข็งแรง ดูเหมือนคหบดีในชนบทมากกว่าบัณฑิต แต่พอเขาพูดจาขึ้นมากลับเป ป็นระเบียบและชัดเจน แค่ได้ยินก็รู้ว่าไม่เหมือนของธรรมดา
“เจ้าลองคิดดู ทำไมจู่ๆ ท่านหญิงเจียหนานถึงมาเมืองหลวง? แถมยังปิดข่าวและแอบพักอยู่นอกเมือง จะมีเรื่องอะไรจำเป็นต้องให้ท่านหญิงที่เพิ่งออกเรือน นมาเมืองหลวง?” เขาเอ่ยพลางจิบเหล้าอีกคำ “ข้าเดาว่า…เป็นไปได้มากว่าท่านหญิงเจียหนานมาทำงานให้ตระกูลหลี่ เวลานี้ตระกูลห
