ถึงอย่างไรตระกูลหลี่ก็ก่อร่างสร้างตัวเพราะเฉาไทเฮา
ต่อให้ทำจนระดับสูงอย่างหลี่เชียนในชาติก่อน ก็จะถูกมองเป็นพวกของเฉาไทเฮา และคนของตระกูลเฉาอยู่ดี
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ทำไมไม่ใช้ทรัพยากรของเฉาไทเฮาให้เป็นประโยชน์?
ดังนั้น…หากเป็นคนอื่นถามคำถามนี้กับเจียงเซี่ยน เจียงเซี่ยนจะแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน หรือปฏิเสธที่จะตอบอย่างเด็ดขาด แต่เวลานี้นางไม่เพียงแต่ต้องตอบ ทว่ายังต้องตอบจนทำให้เฉาไทเฮาเชื่อด้วย
เชื่อว่านางถูกใจหลี่เชียน จึงหนีตามหลี่เชียนไป และเวลานี้ยังกลับมาหาตำแหน่งขุนนางให้หลี่เชียนที่เมืองหลวงอย่างลับๆ โดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เพื่อเกียรติยศอันจอมปลอม
“เรื่องนี้ข้าจะช่วยเจ้า” เฉาไทเฮายิ้มเล็กน้อย “เจ้าก็อยู่ที่นี่เป็นเพื่อนไทฮองไทเฮาเถอะ!”
ตระกูลหลี่ตีตราของนางอยู่
ช่วงนี้วังจี่เต้ากับสยงจวิ้นหรงก็ทำเกินไปหน่อยจริงๆ ต้องทำให้พวกเขารู้ว่า ราชสำนักไม่ใช่ราชสำนักของพวกเขาสองคน และฮ่องเต้ก็ไม่ใช่ผู้ที่พวกเขาสองคนสามารถควบคุมได้เช่นกัน
เจียงเซี่ยนดีใจมากทันที
“ขอบพระทัยไทเฮามากเพคะ!” นางลุกขึ้นคารวะเฉาไทเฮา “เช่นนั้นหม่อมฉันจะรอข่าวดีจากไทเฮา!”
เฉาไทเฮายิ้ม ทันใดนั้นก็หาความน่าเกรงขามของตอนนั้นท
