ก็เหมือนครั้งนี้ จู่ๆ เฉาไทเฮาก็ส่งคนส่งสาส์นฉบับหนึ่งมาจากภูเขาวั่นโซ่ว ฮ่องเต้เกลียดมาก จนทับสาส์นฉบับนั้นไว้หลายวัน ตอนหลังไม่รู้ทำไมถึงให้พวกเขาหาออกมาอีก ปรากฏว่าพออ่าน ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที และหัวเราะเสียงดังแล้วเดินไปเดินมาในห้องทรงอักษร
เขาเดาว่าลูกชายคนโตของฮ่องเต้มีเรื่องอะไรน่าดีใจหรือเปล่า แต่ดูท่าทางของซุนเต๋อกง เขาก็ไม่ค่อยแน่ใจแล้ว
รออีกหน่อยดีกว่า!
คนที่เดาใจฮ่องเต้ถูกคนแรกและก้าวไปข้างหน้าย่อมสามารถทำให้ฮ่องเต้โปรดปรานได้ ทว่าหากเดาผิด ก็ไม่มีผลดีเช่นกัน
ถึงฐานะอย่างเขา เรื่องบางเรื่อง…ยอมไม่ผิดดีกว่าเสี่ยงเข้าไป
เสี่ยวโต้วจึคิดแล้วก็ยืนอยู่ตรงนั้นต่อไปอย่างนอบน้อมและเชื่อฟังเหมือนกับซุนเต๋อกง
————————————–
