งทำตัวเป็นหลานกตัญญูต่อหน้าไทฮองไทเฮา พอเขาว่าราชการด้วยตนเองก็ทำตัวแย่ลงทันที เริ่มเย็นชาและเมินเฉยกับไทฮองไทเฮาที่ไม่มีผลประโยชน์และความขัดแย้งใดๆ กับเขา นั่นถึงจะเป็นคนที่เย็นชาอย่างแท้จริง
—————————————————–
ทว่าเวลานี้จ้าวอี้กลับกำลังเอามือไพล่หลังและเดินไปเดินมาในห้องทรงอักษรอย่างเงียบเชียบ
สีหน้าของเขาในความตื่นเต้นมีความไม่สบายใจปนอยู่เล็กน้อย และมักจะหยุดคิดครู่หนึ่ง แลดูตื่นเต้นมาก
เสี่ยวโต้วจึอดไม่ได้ที่จะมองซุนเต๋อกงที่ยืนอยู่ข้างๆ อย่างสงบและนอบน้อม
แต่ซุนเต๋อกงกลับไม่มองเขาแม้แต่ครั้งเดียว
นี่ทำให้เสี่ยวโต้วจึขมวดคิ้วเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น
ตั้งแต่ฮ่องเต้ว่าราชการด้วยตนเองเป็นต้นมา คนที่อยู่เป็นเพื่อนฮ่องเต้ทั้งวันอย่างเขาเป็นหัวหน้าขันทีของวังเฉียนชิง ทว่าซุนเต๋อกงที่ไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหนกลับเป็นหัวหน้าขันทีซือหลี่เจียน ไปมาระหว่างฮ่องเต้กับราชเลขาธิการของสำนักราชเลขาธิการทุกวัน เหมือนกลายเป็นคนโปรดอันดับหนึ่งของรัชสมัยปัจจุบันแล้ว
และซุนเต๋อกงเหมือนจะสามารถคาดเดาความคิดของฮ่องเต้ได้มากกว่าเขา
หลายครั้งที่ฮ่องเต้โมโห ซุนเต๋อกงก็เป็นคนออกหน้ากอบกู้สถานการณ์หลังจากเกิดเหตุผิดพลาดตลอด