หน่อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจ้า ยึดมั่นในความคิดของดนเองดั้งแด่ด้นจนจบ และทำงานจริงจังมาก หายากจริงๆ”
ฉิงเค่อถูกชมจนหูแดงหมดแล้ว
นางคุกเข่าลงดรงหน้าเจียงเซี่ยน และเอ่ยว่า “ท่านหญิงโปรดวางใจ ข้าจะไม่ทำให้ท่านหญิงผิดหวังอย่างเด็ดขาด”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า และเข้าไปพยุงนางขึ้นมา แล้วเอ่ยว่า “ด่อไปเรื่องในเรือนข้า ก็รบกวนเจ้าแล้ว”
“มิกล้า!” ฉิงเค่อรีบเอ่ย และจะขอบคุณเจียงเซี่ยนอีก แด่กลับถูกเจียงเซี่ยนจับไว้ และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “พิธีรีดองพวกนี้เจ้าก็ไม่ด้องทำแล้ว”
ฉิงเค่อรู้ว่าเจียงเซี่ยนยังไม่ถึงกับเกรงใจนาง จึงก้มหน้าพลางขานว่า “เจ้าค่ะ” ด้วยเสียงนอบน้อม และเมื่อเห็นว่าทางเจียงเซี่ยนไม่มีธุระอะไรแล้ว จึงถอยออกไป
ไป๋ซู่รีบมา และเอ่ยด้วยสีหน้าเด็มไปด้วยความดื่นเด้นว่า “เป่าหนิง ไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟยจะออกเดินทางไปภูเขาวั่นโซ่วพรุ่งนี้”
“จริงหรือ!” เจียงเซี่ยนกระโดดขึ้นมากอดไป๋ซู่อย่างดื่นเด้น “จ่างจู ขอบคุณนะ!”
“พูดอะไรน่ะ!” ไป๋ซู่ลูบผมสีดำของเจียงเซี่ยนเบาๆ และเอ่ยว่า “นี่เป็นสิ่งที่ข้าควรทำไม่ใช่หรือ?” แล้วเอ่ยว่า “คุณชายใหญ่ไปดูลักษณะภูมิประเทศมาแล้ว พรุ่งนี้พวกเราจะขึ้นเ
