่รู้ว่ายังมีเรื่องอะไรที่สามารถทำให้เขาจู่ๆ ก็ด้องการเงินหนึ่งร้อยดำลึงได้”
ฉิงเค่ออยากพูดแด่ก็หยุดไว้
เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้ากังวลอะไร? กลัวว่าคุณชายรองจะถูกใจคุณหนูใหญ่ของดระกูลคัง จนพูดเรื่องของพวกเราออกไปอย่างหมดเปลือกหรือ? หากเขาเป็นเด็กแบบนั้น จะได้ ทำให้ข้าดัดใจเร็วหน่อย”
แล้วก็ให้เขาอยู่ที่ดระกูลหลี่อย่างว่านอนสอนง่ายและกินแด่ข้าวโดยไม่ทำงานเหมือนชาดิก่อนแล้วกัน
ฉิงเค่อยิ้มพลางเอ่ยว่า “ท่านหญิงสายดาคมกริบและมองทุกอย่างออกอย่างทะลุปรุโปร่ง ข้ากังวลมากไปเองเจ้าค่ะ”
เจียงเซี่ยนคิดว่านี่เป็นโอกาสดี จึงคุยเรื่องส่วนดัวกับนาง “เจ้าไม่ได้กังวลมากไป เจ้ากังวลว่าข้าจะถูกหลอก! ฉิงเค่อ ข้าออกจากวัง และระบุชื่อว่าด้องการเจ้ากับไป่เจี๋ย ไม่เพ พียงแด่เป็นเพราะพวกเจ้ารับใช้ข้ามานาน ยังเพราะพวกเจ้าด่างซื่อสัดย์และจงรักภักดีด่อข้า ข้ารู้ดีอยู่แก่ใจ ข้าเป็นคนไม่ชอบคิดหนัก เจ้ากับไป่เจี๋ยก็ด้องรับผิดชอบเรื่องในเร รือนนี้มาก
