อานก็เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจุดยุทธศาสตร์ตรงชายแดน ผลิตผลไม่อุดมสมบูรณ์เท่าเมืองหลวง แต่กลับมีพ่อค้าไปมาหาสู่มาก จึงคิดว่าไม่น่าจะใช้ชีวิตลำบากขนาดนั้นอย่างแน่นอน นอกจากนี้ ทุกคนต่างจ้องเมืองหลวงอยู่ เมืองหลวงมีคนเต็มแล้ว ต่อให้พวกเราเบียดเข้าไป ก็ไม่รู้ว่าข้างหน้ามีคนต่อแถวอยู่เท่าไร แทนที่จะคิดหาทางเข้าเมืองหลวงแล้วค่อยอยู่ที่สักหน่วยง งานไปนานๆ สู้เลือกเมืองที่ดีหน่อยดีกว่า ตั้งมั่นรักษาการณ์สถานที่หนึ่ง จะอิสระมากกว่า” เอ่ยถึงตรงนี้ น้ำเสียงของนางก็ชะงักไปเล็กน้อย และเอ่ยว่า “หากเมืองหลวงมีเรื่องอะไร พวกเรายืนหยัดที่ส่านซีแล้ว ยังสามารถช่วยเหลือได้ด้วย อยู่ในเมืองหลวงกันหมด จะถูกคนกำจัดทีเดียวทั้งหมดง่าย”
“เจ้าคิดได้รอบคอบมาก!” เจียงเจิ้นหยวนพยักหน้าติดกันหลายครั้ง นัยน์ตาที่จริงจังเจือรอยยิ้มเล็กน้อย และเอ่ยว่า “เจ้าตัดสินใจแน่วแน่หรือยัง? ตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ข้าจะไปที่กรม
