ขุนนางกับกรมกลาโหมให้เจ้า”
เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าตัดสินใจแน่วแน่ตั้งนานแล้ว แต่ไม่ต้องให้ท่านลุงออกหน้าเจ้าค่ะ”
เจียงเจิ้นหยวนเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ
เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เรื่องนี้ข้าคิดจะให้เฉาไทเฮาช่วย”
เจียงเจิ้นหยวนคิดแล้ว ก็เข้าใจสาเหตุในนั้นทันที จึงเอ่ยว่า “เจ้ากลัวฝ่าบาทไม่เห็นด้วยหรือ?”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า และเอ่ยว่า “ข้าไม่ได้กลัวฝ่าบาทไม่เห็นด้วย ฝ่าบาทจะต้องไม่เห็นด้วยอย่างแน่นอน จู่ๆ ข้าก็แต่งงานกับหลี่เชียนก่อนที่เขาจะเลือกฮองเฮา เท่ากับตบหน้าของ เขาแล้ว เขาไม่มาคิดบัญชีกับข้าทันที ก็เป็นเพราะมีเฉาไทเฮาอยู่เช่นกัน คนสกุลฟางกับจ้าวสี่ยังอยู่ในมือของเฉาไทเฮา เขาจะทำอะไรก็ไม่มีเหตุผลที่เหมาะสม จึงไม่อยากทะเลาะกับ เฉาไทเฮาตอนนี้เท่านั้น ไว้เขาหาโอกาสได้แล้ว จะต้องสั่งสอนข้าอย่างแน่นอน ทำให้ข้าได้รับความทรมานสักหน่อย”
เจียงเจิ้นหยวนครุ่นคิดพลางเอ่ยว่า “ขอให้เฉาไทเฮาออกหน้าก็ได้…ประการแรกตระกูลหลี่เป็นคนของเฉาไทเฮา ให้นางออกหน้า
