ตอนเจ้ากลับข้าค่อยมาเยี่ยมเจ้าอีก”
เดิมทีเจียงเซี่ยนยังอยากให้หลี่จี้มาคารวะเจียงเจิ้นหยวนสักครั้ง เมื่อเห็นว่าไม่ได้แล้ว จึงให้คนไปเชิญฮูหยินฝางกับไป๋ซู่ และส่งเจียงเจิ้นหยวนออกไปข้างนอก
ฮูหยินฝางโล่งอก และเอ่ยว่า “ข้ายังกลัวว่าลุงของเจ้าจะตำหนิเจ้า ยังดีที่เขาไม่ได้ว่าอะไร”
เจียงเซี่ยนยิ้มเล็กน้อย
ไป๋ซู่ลุกขึ้นบอกว่า “หากพรุ่งนี้เข้าวัง ข้าต้องรีบกลับไปเตรียมตัว”
หากเข้าวัง ปกติก็ต้องตื่นมาสวมชุดพิธีการและเครื่องประดับเต็มยศตามระดับตำแหน่งตั้งแต่ยามอิ๋น
เจียงเซี่ยนไม่อาจรั้งนางไว้ได้ จึงส่งนางออกไปข้างนอกอย่างอาลัยอาวรณ์ ทั้งสองคนนัดกันว่าถึงเวลานั้นจะไปเข้าเฝ้าไทฮองไทเฮากับไทฮองไท่เฟยด้วยกัน
ไม่นาน ฮูหยินฝางก็บอกลาพร้อมเจียงลวี่เช่นกัน “คนเฝ้ายาม เด็กรับใช้ สาวใช้ และแม่ครัวล้วนเป็นคนในตระกูล เจ้าใช้ได้ตามสบาย อีกสองวันข้าจัดการเรื่องในบ้านเรียบร้อยแล้วค่อย ยมาเยี่ยมเจ้า เจ้าจะไปไหน อย่าลืมพาองครักษ์กับสาวใช้และแม่บ้านที่ติดตามรถไปด้วย!” แล้วก็เรียกฉิงเค่อมาตรงหน้า สั่งสอนอย่างจริงใจรอบหนึ่ง ถึงจะขึ้นไปนั่งบนรถม้า
เจียงเซี่ยนเหมือนยกภูเขาออกจากอ
