่สะใภ้!” เขาเอ่ยแทรกเจียงเซี่ยนอย่างไม่มีมารยาทเล็กน้อย “หากพวกเราไม่สนใจพวกนางตอนนี้ พวกนางต้องหนีไม่พ้นเงื้อมมือของตระกูลหวังอย่างแน่นอน เช่นนั้นก็ให้ตระกูลหวังจั บคนไปตั้งแต่เมื่อคืนดีกว่า จะได้ไม่ให้ความหวังแก่แม่ลูกสกุลคังและผลักคนเข้าสู่ขุมนรก จนทำให้คนรู้สึกว่าพวกเราแสร้งทำเป็นจิตใจเมตตาอย่างไร้สาเหตุ”
แม้แต่คำพูดอย่างแสร้งทำเป็นจิตใจเมตตาก็ใช้แล้ว
เจียงเซี่ยนฝืนกลั้นยิ้ม และเอ่ยอย่างให้เกียรติว่า “เช่นนั้นตามความคิดของเจ้า พวกเราควรจะทำอย่างไรดี?”
หลี่จี้มีแผนการหนึ่งอยู่ในใจ ทว่าก็กลัวว่าเจียงเซี่ยนจะไม่เห็นด้วย จึงพูดจาอย่างขาดความมั่นใจเล็กน้อยอย่างเลี่ยงไม่ได้ โดยพึมพำว่า “พี่สะใภ้ ไม่อย่างนั้น…ไม่อย่างนั้นท่าน นให้พี่อวิ๋นหลินกับข้าคุ้มครองแม่ลูกสกุลคังแอบออกจากชางผิงด้วยกัน ไว้แม่ลูกสกุลคังไปไกลแล้ว พวกเราค่อยกลับมา”
“ความคิดนี้ไม่เลว!” เจียงเซี่ยนแสร้งทำเป็นครุ่นคิดอย่างจริงจังครู่หนึ่ง และเอ่ยว่า “เช่นนั้นเรื่องนี้ก็ฝากเจ้ากับอวิ๋นหลินแล้ว!”
เจียงเซี่ยนไม่ถือสาที่จะเล่นพวกเกมที่ไม่เป็นอันตรายต่อทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเพื่อนหลี่จี้ ก็ถือว่าเป็นการฝึกฝนหลี่จี้
หากหลี่จี้สามารถส่งแม่ลูกสกุล
