พกพาง่ายและสะดวกของข้าไป พวกเจ้าช่วยข้าเปลี่ยนเสื้อผ้า…” คิดว่าต้องหลบพวกคนที่ไม่หวังดีต่อนาง จู่ๆ นาง ก็มีความคิดหนึ่ง จึงเอ่ยว่า “ชีกู เจ้าลองไปสืบดูก่อนว่าโรงเตี๊ยมยังมีห้องว่างอีกหรือไม่ พวกเราไปหลบที่นั่น! !”
ชีกูขานรับ และรีบเก็บของมีค่าที่พกพาง่ายและสะดวกของเจียงเซี่ยน แล้วเปิดประตูจะไปสืบสถานการณ์ภายใน
ใครจะรู้ว่าพอเปิดประตูกลับเจอหลิวตงเยว่ที่ยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
“ชีกู ที่แท้ท่านเก่งมากขนาดนี้เชียว!” เขาถอนหายใจพลางเอ่ยเสียงเบามาก ดวงตาที่มองชีกูอยู่ต่างจะปรากฏดาวอ ออกมาแล้ว “ข้าเพิ่งจะยืนอยู่หน้าประตู ท่านก็ได้ยินเสียงของข้าแล้ว ก็ไม่แปลกที่ท่านแม่ทัพให้ท่านติดตามรับใ ใช้ข้างกายท่านหญิง เมื่อก่อนข้ามีตาหามีแววไม่ ท่านก็อย่าลดตัวลงมาทะเลาะกับข้าเลย ไว้ตอนที่ว่าง ข้าจะขอให้ ท่านสอนข้า ท่านห้ามปฏิเสธเชียว!”
ชีกูยังมีกะจิตกะใจฟังว่าเขาพูดอะไรบ้างที่ไหนกัน นางตบหน้าอกและถอนหายใจยาวเหยียด แล้วลากหลิวตงเยว่เข้าม มาในห้อง และเอ่ยกับเจียงเซี่ยนว่า “ท่านหญิง ตงเยว่กลับมาแล้วเจ้าค่ะ”
เจียงเซี่ยนที่กำลังเหยียบส้นรองเท้าจะลงจากเตียงกับฉิงเค่อที่ย่อตัว
