ตระกูลหานแค่มีฮองเฮา ก็กำเริบเสินสานจนเหมือนไม ม่มีขอบเขตแล้ว เรื่องใช้กำลังชิงหญิงชาวบ้านแบบนี้ยังทำอย่างกำเริบเสิบสานและไร้ความเกรงกลัวเช่นนี้ ข้าดูต่อไปไ ไม่ได้แล้วจริงๆ ถึงออกหน้าขวางเรื่องนี้…”
เจียงเซี่ยนได้ยินก็ทำหน้าขรึม และเอ่ยว่า “มีอะไรก็พูดมา ไม่ต้องพูดจาเยิ่นเย้อ เจ้าเห็นใจผู้หญิงคนนั้น อยาก กช่วยผู้หญิงคนนั้น ก็บอกว่าอยากช่วยคน อย่าพูดจามั่วซั่วเอง ตระกูลหานทำไม? ตอนนี้ในตระกูลมีฮองเฮาแล้ว ก็ มีสิทธิกำเริบเสิบสาน ทำไมถึงทำให้เจ้าดูต่อไปไม่ได้ ต้องช่วยเหลือฝ่ายที่ถูกรังแก และให้ความเป็นธรรมแทนสวรรค์ล ล่ะ?”
เรื่องพวกนี้ล้วนเป็นนิสัยเสียของในวัง
จะทำอะไรต่างก็เพื่อนาง
เห็นนางเป็นคนโง่หรือ?
พอหลิวตงเยว่ได้ยินก็ยืนตัวตรงทันที และเอ่ยว่า “ท่านหญิง ข้าผิดไปแล้ว ข้าจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วขอรับ”
สีหน้าของเจียงเซี่ยนคลายความโกรธลงเล็กน้อย และเอ่ยว่า “แล้วเรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับตระกูลหาน?”
หลิวตงเยว่เอ่ยอย่างจริงจังว่า “ตระกูลที่จะชิงตัวนั้นแซ่หวัง บรรพบุรุษเคยดำรงตำแหน่งนายอำเภอของอำเภอจวี้หรง ตระกูลของฮูหยินเฒ่าของพวกเขาแซ่หู ไม่รู้เป็นอย่างไร หลายวันก่อนผูกสัมพันธ์กับตระกูลหาน แล้วจู
