ลบัณฑิตเช่นกัน แถมสามียังเป็นขุนนางของอุทยานซั่งหลิน จะขายลูกสาวคนโตให้คนอื่นได้ อย่างไร? ตระกูลขุนนางนั้นจนปัญญา จึงคิดวิธีนี้ออกมา โดยปรึกษากับเถ้าแก่ของโรงเตี๊ยมนี้เรียบร้อยแล้ว และคิด จะชิงตัวโดยตรง ตามความคิดของข้า เรื่องนี้จัดการยาก แต่พี่อวิ๋นกลับบอกว่า ถ้าพวกเรายังไม่สนใจเรื่องแบบนี้ แล้วจะเป็นใคร? ข้าจนใจ จึงจำเป็นต้องออกความคิดให้พี่อวิ๋น ให้เขาแสร้งเป็นคนทวงหนี้ และพาผู้หญิงคนนั้นกับ บพวกเด็กๆ ไปที่ลับตาคน พอเห็นว่าไม่มีใครตามและไม่มีใครดูอยู่แล้ว จึงซ่อนคนไว้ในรถม้าของพวกเรา ไว้ฟ้าสว่าง งแล้วค่อยว่ากันขอรับ”
เจียงเซี่ยนมองหลิวตงเยว่แล้วยิ้มอย่างเย็นชา
หลิวตงเยว่หวาดกลัวจนตัวสั่น และก้มหน้าค้อมตัว เหมือนอยากจะขดตัวเป็นก้อน และหายไปจากตรงหน้าเจียงเซี่ยน
เจียงเซี่ยนอดที่จะแอบขำไม่ได้ และเอ่ยว่า “ยืนตัวตรงแล้วพูด! ท่าทางของเจ้าในตอนนี้ เหมือนอะไร? ทำตัวลับๆ ล่ อๆ ไม่มีมาดสักนิด เรื่องนี้เป็นความคิดของเจ้าใช่หรือไม่? อย่าผลักอวิ๋นหลินออกมาขวางธนู!”
รอยยิ้มที่เปิดเผยในคำพูดของนางทำให้หลิวตงเยว่มีชีวิตชีวาขึ้นมาในชั่วพริบตา
เขายิ้มอย่างมีความสุขพลางเข้ามาใกล้ แล้วเอ่ยว่า “ท่านหญิง
