ว่า “เช่นนั้นข้าก็ไม่ไปรบกวนพี่ใหญ่ทั้งสองแล้ว เดี๋ยวพี่สะใภ้ช่วยบอกท่านพี่ให้ข้าหน่อยว่าข้ามาแล้ว เรื่องของพี่หญิงก็จัดการเรียบร้อยแล้วเช่นกัน ให้เขาไม่ต้องเป็นห่วงข้า”
เจียงเซี่ยนพยักหน้า และยกชาส่งแขก ทว่าหางตากลับมองไปที่เท้าของหลี่จี้โดยไม่ได้ตั้งใจ
เขาสวมรองเท้าลายตัวอักษรมงคลกลางเก่ากลางใหม่
เจียงเซี่ยนจำได้ว่า หลี่ฉางชิงตั้งใจตัดเสื้อผ้าใหม่ให้ทั้งครอบครัวโดยเฉพาะ เพื่อเซ่นไหว้บรรพบุรุษ
จู่ๆ นางก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
พอหลี่จี้กลับไป นางก็ส่งอิ้นไฉ่ไปสืบเรื่องอาหารกับเสื้อผ้าในยามปกติของหลี่จี้
อาจจะเป็นเพราะนี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ไม่นานอิ้นไฉ่ก็สืบมาได้ “ฮูหยินเหอใส่ใจเรื่องอาหารกับเสื้อผ้าของคุณชายกับคุณหนูมาก คุณชายสามมักจะมีอะไร คุณชายรองก็มีอันนั้น แต่คุณชายรองเป็นคนถ่อมตนและสุภาพ ไม่เลือกกินและไม่เลือกเสื้อผ้า ปกติฮูหยินจัดอะไรให้ก็ใส่อันนั้น ไม่เหมือนคุณชายสามที่มักจะรู้สึกว่าตรงนี้ไม่ดีตรงนั้นไม่ดี กินของว่างต้องมากกว่าคนอื่นชุดหนึ่ง สวมเสื้อผ้าก็ต้องทันสมัยมากกว่าคนอื่น หญิงรับใช้ในบ้านต่างบอกว่าคุณชายรองเข้ากับคนง่าย” เอ่ยถึงตรงนี้ นางก็พูดต่อไปไม่ค่อยได้แล้ว จึงคิดแ
