บทที่ 281 กายธรรมแสดงความอัศจรรย์ เจ็ดสังหารกุมอำนาจ
“เคล็ดแท้บัญชาเขาโยกบรรพต!”
ลวี่หยางลงมือเต็มกำลังแต่แรก มือถือคลื่นแห่งเคราะห์กรรม ชั่วพริบตากระทำครบสามขั้น แสดงมุทรา, ร่ายเวท, ชี้ธรรม สำแดงความอัศจรรย์แห่งกายธรรมอย่างมิติดขัด
เคล็ดนี้ลวี่หยางตระเตรียมมาเนิ่นนาน
จงใจใช้แสงกระบี่พร่างฟ้าและกายธรรมบดบังสายตาของเว่ยมอโถจุนเจ่อ รอจนอีกฝ่ายฝ่าอุปสรรคทั้งมวลมาเห็นตนในฉับพลัน ก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ลวี่หยางสำแดงมุทรา เสียงเวทลอดลมหายใจ และชี้ธรรมพลันปรากฏ ไม่เปิดช่องให้หลีกเลี่ยงแม้แต่น้อย
“ซ่า ซ่า!”
วินาทีนั้นเอง เว่ยมอโถจุนเจ่อโดนเคล็ดบัญชาเขาโยกบรรพตที่ลวี่หยางสะสมเต็มกำลังเข้าไปทั่วทั้งร่าง เจ็ดทวารของเขาพลันไหลเอ่อด้วยโคลนตมไร้สิ้นสุด
“อมิตาภะ”
พอขึ้นมาก็เสียเปรียบใหญ่ เว่ยมอโถจุนเจ่อรีบระงับร่างที่กำลังทะยานขึ้น ขานนามพระพลางพ่นเปลวเพลิงแสงพุทธออกมา
เปลวเพลิงแผดเผาทั่วร่าง ต้องการเผาโคลนตมให้สิ้น ทว่าลวี่หยางจะปล่อยโอกาสนั้นให้หรือ? แทบจะพร้อมกันกับที่อีกฝ่ายคิดคลายเวท ร่างเขาก็อันตรธานหายวับจากเดิม
เว่ยมอโถจุนเจ่อเห็นดังนั้น รีบตบหน้าผาก
วินาทีต่อมา แสงพุทธระเบิดออก ไม้เท้าธรรมอุบัติขึ้นขวางหน้า ในห้วงเสี้ยวลมหายใจ รับดาบคลื่นแห่งเคราะห์กรรมไว้ได้ทัน
“ฉัวะ ฉัวะ !”
ในพริบตา เปลวไฟกระพือกึกก้อง เสียงกระทบกันของเหล็กทองสะท้านสะเทือน แม้คมกระบี่จะถูกขวางไว้ แต่กลิ่นอายแหลมคมก
