สันของบรรดาภาพมงคลที่วาดอยู่บนกำแพงสีขาวบริสุทธิ์ล้วนสดใสและงดงามมาก
หลี่เชียนเลี่ยงไม่ได้ที่จะกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
แต่เจียงเซี่ยนกลับรู้สึกว่าแบบนี้ดีมาก
“เจ้าไม่รู้ เมื่อก่อนข้ากลัวการไปวังคุนหนิงที่สุดแล้ว” นางกับหลี่เชียนเดินอยู่ในระเบียงคดที่วาดภาพสีน้ำเงินอมเขียว นางคุยกับหลี่เชียน พลางเด็ดใบไม้ของต้นหลิวข้างระเบียงคดมาถือเล่นในมือ “เพราะจากวังฉือหนิงไปวังคุนหนิงต้องผ่านวังหย่งโซ่ว ฮองเฮาฉืออันของฮ่องเต้ไท่จงตั้งโลงศพที่นั่น กุ้ยเฟยของฮ่องเต้อิงจงก็ตายที่นั่น พระมารดาแท้ๆ ของฮ่องเต้องค์ก่อน ก็คืออันจิ้งเฟยของฮ่องเต้เซี่ยวจง อยู่ที่นั่นยี่สิบปี หลังจากฮ่องเต้เซี่ยวจงสวรรคต นางก็ผูกคอตายที่นั่น หลังจากฮ่องเต้องค์ก่อนขึ้นครองราชย์ ก็ปิดวังหย่งโซ่ว มีแต่พวกขันทีที่ทำความสะอาดที่สามารถเข้าไปได้ เจ้าลองคิดดู บ้านหลังหนึ่งไม่มีคนอยู่หลายปี จะพังเป็นแบบไหน? มีครั้งหนึ่งข้าได้ยินนางในบอกว่า ตอนที่ผ่านวังหย่งโซ่ว จู่ๆ ก็มีหนูวิ่งออกมาจากข้างในหลายตัว ตอนนั้นทำให้พวกนางตกใจจนกรีดร้องออกมาทันที ตอนหลังเฉาไทเฮาส่งคนไปทำความสะอาดวังหย่งโซ่ว หนูที่นั่นตัวใหญ่กว่าลูกแมวที่เพิ่งเกิดเ
