่าเรื่องราวจัดการอย่างราบรื่นแล้ว ก็ไม่ติดใจเรื่องนี้อีกเช่นกัน และเอ่ยถึงเรื่องกลับไปเซ่นไหว้บรรพบุรุษที่บ้านเกิด “ของทางนั้นเก็บกวาดเรียบร้อยหมดแล้วหรือขอรับ?”
“เรื่องนี้เจ้าก็ไม่ต้องยุ่งแล้ว” หลี่ฉางชิงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “พวกเจ้าฉลองเทศกาลไหว้พระจันทร์แล้วก็ไป พยายามรีบกลับไท่หยวนก่อนวันที่ยี่สิบสี่ พวกเราสู้กับตระกูลจวง นั่นเป็นเรื่องของพวกเราสองตระกูล แต่จะไม่สนใจประชาชนทั่วไปเพราะเรื่องนี้ไม่ได้ ถึงแม้ครั้งนี้ข้าจะไม่ให้คนของฐานที่มั่นไปช่วยพวกเขาขุดลอกทางน้ำ ทว่าพวกเราก็ไม่สามารถทำร้ายผู้บริสุทธิ์ได้เช่นกัน ข้าคิดว่าหลังจากกลับไปจะช่วยเขาโน้มน้าวพวกที่ไม่ยอมจ่ายภาษี และพยายามเรียกเก็บเงินของคนงานที่ดูแลแม่น้ำให้ได้ในเร็ววัน”
นี่ถึงจะเป็นบิดาของเขา
หลี่เชียนเอ่ยอย่างรู้สึกเป็นเกียรติและโชคดีว่า “ท่านพ่อ ครั้งนี้ข้าต้องไปเสฉวน จึงช่วยท่านไม่ได้แล้ว ท่านเองก็ต้องระวัง อย่าทำเรื่องดีแล้วกลับถูกคนต่อว่าไปตลอดชีวิต”
หลี่ฉางชิงไม่เห็นด้วย และเอ่ยว่า “หากทำเรื่องดีเพราะอยากให้คนจดจำไปตลอดชีวิต เช่นนั้นยังทำเรื่องดีไปทำไม?”
หัวข้อสนทนาที่คล้ายกันเมื่อก่อนหลี่เชียนกับหลี่ฉางชิงก็เคยถกเถียงกัน
