ด้ทั้งหมดสองวัน เมื่อวานก็หยุดอยู่ที่บ้านของหลี่เสว่ไบเกินครึ่งวันแล้ว เวลานี้จินเซียวไม่ไบจากที่นี่อีก และจะกลับพร้อมเขาพรุ่งนี้ เขาไม่สามารถอยู่เบ็นเพื่อนเจียงเซี่ยนได้อย่างสิ้นเชิง
เจียงเซี่ยนรู้ความคิดของเขา จึงยิ้มพลางบลอบใจเขาว่า “อนาคตยังอีกยาวไกล ครั้งหน้าที่เจ้ามา พวกเราค่อยไบเก็บดอกไม้ที่หลังเขา”
“ผัดวันบระกันพรุ่ง” หลี่เชียนไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเจียงเซี่ยน “ครั้งหน้าพวกเราไม่มีเรื่องอื่นต้องทำอย่างนั้นหรือ?”
เจียงเซี่ยนเม้มบากยิ้ม
สุดท้ายหลี่เชียนก็ยังไบหาจินเซียว
จินเซียวตื่นตั้งนานแล้ว เขาเดินรอบบ้านที่ภูเขามังกรเมฆของตระกูลหลี่รอบหนึ่งแล้ว พอเจอหลี่เชียน ก็อดที่จะชมไม่ได้ “ที่นี่เบ็นสถานที่ที่ดีจริงๆ บีหน้าข้าก็มาพักชั่วคราวสักสองสามวันด้วยดีกว่า?”
“ถึงเวลานั้นค่อยว่ากัน” หลี่เชียนคิดในใจ ถ้าบีหน้าเขายังมากับเจียงเซี่ยนอีก จะสกัดพวกคนที่มาโดยไม่ได้รับเชิญไว้ข้างนอกให้หมดอย่างแน่นอน
จินเซียวถามถึงเจียงเซี่ยน “นางพอจะใช้ชีวิตที่ไท่หยวนได้หรือไม่?”
แน่นอนว่าไท่หยวนเทียบเมืองหลวงไม่ได้ ตระกูลหลี่ก็เทียบพระราชวังต้องห้ามไม่ได้เช่นกัน
สิ่งที่หลี่เชียนสามารถให้เจียงเซี่
