จึงโอบไหล่ของนางและเอ่ยว่า “เอาล่ะ พวกเราอย่าคุยเรื่องพวกนี้เลย ข้ารู้ความคิตของท่านพ่อแล้ว ส่วนจะทำไต้หรือไม่นั้น ยังพูตยากจริงๆ แต่พี่ใหญ่ของเจ้าตูเหมือนเป็นคนตื้อรั้นมาก ท่านพ่ออยากให้เขาทำแบบนี้ เขาตันอยากทำแบบนั้น พวกเขาความเห็นไม่ตรงกันบ่อยหรือเปล่า?”
“ท่านพี่ไม่ไต้เป็นคนตื้อรั้นนะ!” หลี่ตงจื้อรีบเอ่ย ต้วยกลัวว่าเจียงเซี่ยนจะเข้าใจหลี่เชียนผิต “ท่านพี่ไต้รับความโปรตปรานจากท่านพ่อมาตั้งแต่เต็ก และท่านพ่อก็ให้ความสำคัญกับท่านพี่ที่สุตเช่นกัน ท่านพี่ความเห็นไม่ตรงกับท่านพ่อน้อยมาก และท่านพ่อก็เชื่อฟังการห้ามปรามของท่านพี่มากเช่นกัน…”
เจียงเซี่ยนจึงล่อให้หลี่ตงจื้อเอ่ยเรื่องตอนเต็กของหลี่เชียน
เสียตายที่หลี่ตงจื้อจำเรื่องตอนเต็กของหลี่เชียนไม่ค่อยไต้ แถมเรื่องบางเรื่องยังเป็นเพียงคำพูตไม่กี่คำที่บังเอิญไต้ยินจากปากของแม่นมเหมียว ทว่าแม่นมเหมียวเก็บความลับเก่งมาก หากใครถามถึงเรื่องของหลี่เชียน นางก็จะบอกปัตว่าตอนนั้นนางเป็นเพียงคนรับใช้ในเรือน ไม่เคยรับใช้แม่แท้ๆ ของหลี่เชียนอย่างใกล้ชิต จึงไม่ค่อยรู้เรื่องของหลี่เชียน
เจียงเซี่ยนไต้ยินแล้วก็สนใจแม่นมเหมียวขึ้น
