หลี่หลินตั้งเตาปิ้งย่างเสร็จแล้ว เด็กรับใช้กับสาวใช้เจ็ดแปดคนกำลังล้อมอย่างแน่นหนา และเลือกอาหารที่แต่ละคนชอบกินในอ่างทองแดงใบใหญ่ที่ใส่วัตถุดิบเอาไว้
พอเห็นหลี่เชียนพาเจียงเซี่ยนมาโดยไม่บอกแม้แต่นิดเดียว ทุกคนต่างก็ประหลาดใจมาก พวกเด็กรับใช้วิ่งไปยืนอยู่ข้างๆ อย่างเคารพนบนอบ และไม่กล้าเหลือบมองสักครั้ง
ส่วนหลี่หลิน หลี่จี้ และหลี่จวีก็รีบเข้ามาคารวะ
หลี่เชียนพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ
เจียงเซี่ยนดีเช่นนี้ บางครั้งเขาก็อยากให้คนอื่นรู้ความดีของเจียงเซี่ยนด้วยมาก จึงไม่ห้ามพาเจียงเซี่ยนออกไปข้างนอก
“พี่สะใภ้ของเจ้าว่างไม่มีอะไรทำพอดี ข้าจึงพานางมาด้วย” หลี่เชียนอธิบายเล็กน้อยก็ข้ามเรื่องนี้ไป แล้วยิ้มพลางถามพวกเขาว่า “พวกเจ้าเตรียมของกินอะไรบ้าง? แต่อย่ากินแล้วท้องเสียเชียว เรียกพวกแม่ครัวมาช่วยย่างเนื้อให้พวกเจ้าดีกว่ากระมัง?”
“เช่นนั้นยังจะสนุกอะไร?” หลี่จวีตะโกน และมองเจียงเซี่ยนครั้งหนึ่ง เหมือนกลัวนางไม่พอใจ
เจียงเซี่ยนแอบหัวเราะ
ตอนที่หลี่เชียนไม่อยู่ หลี่จวีไม่ได้วางตัวแบบนี้กับนาง
จะเห็นได้ว่าเขากลัวหลี่เชียนมากทีเดียว
ทว่าหลี่หลินกลับเอ่ยว่า “พวกเราอย่างไรก็ได้ แต่พี่
