านป้าเป็นผู้อาวุโส จึงไม่มาร่วมสนุกแล้ว ให้พวกเราเล่นอย่างมีความสุข และตอนกลางคืนไม่ต้องไปคารวะนางแล้ว”
เกาเมี่ยวหรงเป็นแขก ในเมื่อเจอแล้ว อย่างไรก็ไม่อาจทิ้งไว้ข้างๆ ได้
เจียงเซี่ยนยิ้มและพยักหน้าให้เกาเมี่ยวหรง พลางเอ่ยว่า “คุณหนูเกาชอบกินอะไร? บอกหญิงรับใช้เลย ให้พวกนางเตรียมให้เจ้า”
“ไม่ต้องแล้ว!” เกาเมี่ยวหรงมองเตาปิ้งย่างอย่างสนใจมาก และเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “เมื่อก่อนข้าเพียงแค่ได้ยินคุณหนูสามตระกูลซือเอ่ยถึง ยังไม่เคยทำมาก่อน ข้าอยากลองไปย่างของเองสักหน่อย ถึงจะไม่เสียแรงที่มา” นางเอ่ยจบก็ถามหลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียง “พวกเจ้าจะไปกับข้าหรือไม่?”
เหอถงเหนียงปรายตามองพวกหลี่เชียนที่ยืนอยู่ข้างๆ และลังเลอยู่ชั่วครู่ ก็เอ่ยว่า “ข้า…ข้าก็อยากไปย่างของเหมือนกัน…”
หลี่ตงจื้อก็ถามเจียงเซี่ยน “พี่สะใภ้ล่ะ? ข้าอยากอยู่กับพี่สะใภ้”
เจียงเซี่ยนยิ้มพลางเอ่ยว่า “เช่นนั้นพวกเราก็ไปดูสักหน่อย เจ้าลองปิ้งย่างกับพวกเขาเถอะ สนุกมากทีเดียว!”
หลี่ตงจื้อได้ยินน้ำเสียงของเจียงเซี่ยนเหมือนเคยทำ จึงถามว่า “เมื่อก่อนพี่สะใภ้เคยปิ้งย่างหรือ?”
“เคยดูพวกท่านพี่เล่นกัน” เจียงเซี่ยนเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “วัต
