เจียงเซี่ยนนั่งดื่มชาอยู่ตรงนั้นอย่างเยือกเย็นมาก
ทว่าฮูหยินเหอกลับสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่สบายใจอีกครั้ง และขอโทษเกาเมี่ยวหรงเสียงเบา “เดิมทีก็ไม่คิดจะไปเช่นกัน ตอนหลังท่านหญิงบอกว่าไม่ไปไม่ดี จึงเปลี่ยนใจกะทันหันอีก ทำให้เจ้ามาเสียเที่ยวแล้ว ขอโทษด้วย เมี่ยวหรง ไว้ข้าเสร็จงานเลี้ยงสองวันนี้แล้ว จะเชิญเจ้ามาดื่มชา หลายวันก่อนท่านหญิงให้ชาแดงมากล่องหนึ่ง ว่ากันว่าบำรุงเลือดลม ถึงรสชาติจะแปลกไปหน่อย แต่พอดื่มเยอะก็จะรู้สึกว่าอร่อยมาก ท่านหญิงยังชงชาดอกไม้เป็นอีกมากมาย มีชาส้มจี๊ดที่อร่อยมาก ถึงเวลานั้นเจ้าลองชิมดูได้”
เกาเมี่ยวหรงกำมือแน่น
ก่อนที่เจียงเซี่ยนจะแต่งเข้ามา หากเจอเรื่องแบบนี้ นอกจากฮูหยินเหอจะขอโทษแล้ว ยังจะชวนนางไปร่วมงานเลี้ยงด้วย ถึงอย่างไรฮูหยินเหอก็เป็นเจ้าบ้าน นางเป็นผู้อาศัย ฮูหยินเหอทิ้งแขกอย่างนางไว้ที่บ้านแล้วตนเองไปร่วมงานเลี้ยง ก็เสียมารยาทไปหน่อยจริงๆ
ทว่าตอนนี้กลับไม่เหมือนกันแล้ว!
พอท่านหญิงเอ่ยปาก ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปหมดอย่างที่คิดจริงๆ!
จะเห็นได้ว่าฐานะของคนๆ หนึ่งจะนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงมากแค่ไหน
วันนี้สิ่งที่ทำโดยไม่ได้ตั้งใจกลับทำให้นางหยั่งเชิงอิทธิพลของเจียงเซี่ย
