พียงแค่คำชมธรรมดาเท่านั้น ไม่จำเป็นต้องคุกเข่าคำนับแบบนี้จริงๆ
ดูท่าทางถึงแม้เสี่ยวเหอจะใช้ได้ แต่เรื่องมารยาทกับกิริยาท่าทางก็ยังต้องอบรมสั่งสอนสักพัก
นางแต่งงานมาเดือนกว่าแล้ว หลายวันนี้รู้จักกับสตรีบรรดาศักดิ์ระดับห้าขึ้นไปแล้ว ต่อไปก็น่าจะมีคนมากมายอาศัยสตรีชนชั้นสูงเหล่านี้เป็นคนกลางมารู้จักนาง นางก็ต้องยุ่งอยู่กับการติดต่อกับคนเหล่านี้เช่นกัน จึงไม่มีเวลาแล้วก็ไม่มีแรงกายแรงใจหันกลับมาก้าวก่ายทุกเรื่องเหมือนที่จัดระเบียบงานภายในของตระกูลหลี่อีกแล้ว ดังนั้นนางคิดถึงอะไรก็ถามถึงเรื่องนั้น งานที่รับผิดชอบก็เตรียมมอบให้ฉิงเค่อไปดูแล ก็เหมือนในวังชาติก่อน ในวังไม่มีฮ่องเต้ งานของวังทั้งหกก็มอบให้ฉิงเค่อหมด
ตอนที่ออกจากบ้าน เจียงเซี่ยนจูงหลี่ตงจื้อขึ้นมาบนรถม้าของตนเอง
“แม้น้องหญิงจะอายุน้อย แต่ข้าดูแล้วกลับเป็นคนที่มีความคิดลุ่มลึกเหมือนท่านแม่ทัพ” นางถามหลี่ตงจื้อว่า “ไม่รู้ว่าน้องหญิงคิดอย่างไรกับเสี่ยวเหอ?”
หลี่ตงจื้อไม่เข้าใจ
เจียงเซี่ยนยิ้มและเอ่ยว่า “หากน้องหญิงคิดจะให้เสี่ยวเหอรับใช้เจ้าไปตลอดชีวิต ตอนนี้ก็ให้นางเรียนรู้กับพวกฉิงเค่อว่าดูรายการบัญชีอย่างไรและดูแลบ้านอย่างไรดีก
