บทที่ 276 กายธรรมจับมังกร บุกทะลวงด่าน
“เจ้า…เจ้าอย่าเข้ามานะ!”
นางมองดูลวี่หยางที่ย่างเท้าเข้ามาทีละก้าว สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกปนโกรธเกรี้ยว พอหวนนึกถึงชื่อเสียงเรียงนามอันลือลั่นของ “หยวนถู” ก็ถึงกับเผลอเบียดเข่าชิดเข้าหากัน
ทว่าลวี่หยางกลับไม่คิดเสียเวลาพูดคุยกับนางแม้แต่น้อย
เขาประสานมือทำมุทราชี้นิ้วออกไปพลันคลื่นแห่งเคราะห์กรรมเบื้องหลังก็พลันกลายเป็นแสงกระบี่ที่เจิดจ้าพุ่งตรงออกไป พุ่งตรงไปยังทิศทางของธิดามังกรผู้นี้เพื่อฟันสังหาร
ซุ่ยหลิงเห็นดังนั้นก็กัดฟันแน่น แปรเปลี่ยนกลับคืนเป็นร่างมนุษย์ทันที นั่นเพราะร่างจริงของนางใหญ่โตเกินไป จึงกลายเป็นเป้าให้กระบี่บินโดยง่าย แล้วนางก็หยิบไข่มุกเม็ดหนึ่งออกมาวางเหนือกระหม่อม บริกรรมเชิญพลังจันทรานับพันเส้นไหลรินลงมา ประหนึ่งเป็นฉัตรสวรรค์คลุมร่างตนไว้มิดชิด
ของสิ่งนี้มีนามว่า “ไข่มุกม่านจันทรา” เป็นของขวัญที่เทียนฉิวมอบให้
แม้แสงจันทรานับพันที่แผ่ออกมาจะดูบางเบา แต่ความจริงกลับแน่นหนาดั่งเหล็กกล้า ยังต้านกระบี่คลื่นแห่งเคราะห์กรรมได้จริง ทำให้สะเก็ดเพลิงกระเด็นสาดกระจาย
เห็นภาพตรงหน้านั้น ซุ่ยหลิงชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะแย้มยิ้มอย่างยินดี “ที่แท้เป็นเช่นนี้…เจ้าฟันกระบี่สายที่สองไม่ได้แล้วสิ!”
เมื่อครู่ถึงกับขวัญหนีดีฝ่อ นึกว่าลวี่หยางจะฟันได้ทุกกระบี่เช่นนั้น นางแทบจะหลงนึกไปว่าอีกฝ่ายเป็นถึงเจินเหรินใหญ่ของนิกายศักดิ์สิทธิ์เส
