ของนางเป็นตัวตัดสินแล้ว
เพียงแต่วางแผนการรบบนกระดาษถึงอย่างไรก็ตื้น จับคู่คนกับชื่อ แล้วฟังว่าพวกนางคุยอะไรกันบ้าง จะจำได้แม่นกว่า
ป้าเหอฟังอยู่ข้างๆ มือไม้ต่างก็ไม่รู้ว่าควรจะวางไว้ตรงไหนดี
ทุกคนในนี้ไม่เพียงแต่เป็นภรรยาของขุนนาง ทว่าพวกนางพูดจาและทำอะไรล้วนดูสุภาพและอ่อนโยนมาก เสียงที่พูดก็เบาจนเหมือนกลัวจะทำให้นกตกใจและบิน นางต้องตั้งหูขึ้นถึงจะได้ยินชัด นี่ทำให้นางรู้สึกว่าตนเองเหมือนนกขุนทองที่บุกเข้าไปท่ามกลางนกคีรีบูนอย่างบุ่มบ่ามและเสียเกียรติ
ฮูหยินเหอก็ไม่ได้ดีไปกว่าป้าเหอสักเท่าไร
ถึงแม้เจียงเซี่ยนจะลากฮูหยินทุกคนมาแนะนำให้นางต่อหน้านางแล้ว ทว่านางก็ยังคงรู้สึกอึดอัดอยู่ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งนางไม่รู้ว่าทำไมเจียงเซี่ยนต้องใช้อำนาจไล่คุณหนูสามตระกูลซือไปที่ห้องเล็ก แถมฮูหยินติงก็ยังเหมือนมองไม่เห็น
ในความคิดของนาง แม้คุณหนูสามตระกูลซือทำแบบนี้จะเสียมารยาท แต่คนที่เสียหน้าก็คือคุณหนูสามตระกูลซือ ทำไมเจียงเซี่ยนจะต้องไปยุ่ง จนกลายเป็นล่วงเกินฮูหยินซือเปล่าๆ
นางถอนหายใจในใจ และตัดสินใจทำเหมือนที่ในหนังสือบอก ‘แสร้งทำเป็นหูหนวก ไม่เป็นแม่สามี’ นางก็เป็นแม่สามีที่หูหนวกแล้วกัน
