ไม่ถึงหนึ่งถ้วยชา พวกฮูหยินของผู้ช่วยขวากับซ้ายต่างก็มาแล้ว
ฮูหยินเหล่านี้ล้วนมาจากตระกูลที่ธรรมดามาก แล้วก็ไม่ค่อยออกมาเข้าสังคม สามีเป็นขุนนางฝ่ายบุ๋น จะเฉยชากับนางก็ปกติเช่นกัน
ทุกคนนั่งอีกพักหนึ่ง เจียงเซี่ยนเป็นหน้าใหม่ คนอื่นเคยพบกันตอนที่เข้าสังคมไม่มากก็น้อย ทุกคนสนิทกันอย่างเร็วมาก เจียงเซี่ยนเห็นว่าใกล้จะเที่ยงแล้ว จึงลุกขึ้นเชิญทุกคนเดินไปที่โถงบุปผาของเรือนตะวันออก “…จัดงานเลี้ยงและตั้งเวทีที่นั่นแล้ว”
ทุกคนลุกขึ้น
ฉิงเค่อไปเชิญพวกคุณหนูที่พักผ่อนอยู่ในห้องเล็ก
เหอถงเหนียงนำทางอยู่ข้างหน้าเหมือนเจ้าภาพ ส่วนหลี่ตงจื้อเดินเคียงข้างติงหวั่นคุณหนูรองของตระกูลติงกับคุณหนูสามตระกูลซือ ส่วนพวกคุณหนูคนอื่นๆ ตามอยู่ข้างหลังพวกนาง
เจียงเซี่ยนปรายตามองไปโดยไม่เอ่ยสิ่งใด แล้วพาพวกฮูหยินไปที่เรือนตะวันออก
ระหว่างทาง พวกนางผ่านกำแพงดอกไม้ สุดกำแพงดอกไม้เป็นประตูพระจันทร์
ตอนที่พวกเจียงเซี่ยนผ่านประตูพระจันทร์ สาวใช้สองคนที่ถือกระเช้าดอกไม้อยู่เดินมาจากหลังประตูพระจันทร์
พอเห็นพวกเจียงเซี่ยน สาวใช้ทั้งสองก็ไม่ได้ลนลาน แต่ยืนชิดกำแพง และก้มหน้าก้มตาย่อตัวคารวะ พลางเรียก “ท่านหญิง” “ฮูหยิน” แ
