จกลับเต้นแรง และอดที่จะแอบครุ่นคิดในใจไม่ได้ว่า หากหลี่เชียนยังจูบนางเหมือนครั้งก่อนอีก นางจะผลักเขาออกหรือปล่อยเขาไปดี…
ก่อนแต่งงาน ป้าสะใภ้ใหญ่เคยบอกนางว่า หลี่เชียนรับปากว่าจะไม่แตะต้องนางจนกว่านางจะอายุครบสิบห้าปีเต็ม แถมยังบอกนางว่า แม้หลี่เชียนจะรับปากแล้ว ทว่าจะปฏิบัติตามและอดทนได้หรือไม่กันแน่ ตระกูลเจียงย่อมไม่อาจจับตาดูได้ สุดท้ายก็ยังต้องพึ่งพาตัวนางเองอยู่ดี อยู่แยกห้องจะดีที่สุด หากเขาก่อกวนมาก ก็ให้เขารับสาวใช้ข้างกายเป็นเมียบ่าว
นางเห็นด้วยกับการอยู่แยกห้อง ส่วนเรื่องรับสาวใช้เป็นเมียบ่าวนั้น…เจียงเซี่ยนคิดว่า นี่มีแต่จะทำให้เรื่องราวค่อนข้างซับซ้อน ถึงเวลานั้นดูสถานการณ์แล้วค่อยตัดสินใจ
ใครจะรู้ว่าวันแรกที่พวกเขาแต่งงานกัน หลี่เชียนก็ไม่ยอมอยู่แยกห้อง และรักษาสัญญาอย่างเคร่งครัดตลอด นี่ทำให้เจียงเซี่ยนประหลาดใจมาก แล้วก็นับถือเล็กน้อยเช่นกัน จึงอยากดีกับเขาในเรื่องอื่นสักหน่อย
ใครจะรู้ว่าเขาหอมนางสองทีก็ปล่อยนางแล้ว
เหมือนการนัวเนียในวันนั้นไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
“เจ้าเดาได้อย่างไรว่าพวกอวิ๋นหลินนำชาเหยียนกับผ้าไหมจางกลับมา?” หลี่เชียนมองนางพลางยิ้มตาหย
