ยงเซี่ยนมองสาวใช้ทั้งสองคนครั้งหนึ่ง และสั่งไป่เจี๋ยว่า “เรื่องนี้มอบให้เจ้าแล้ว!” และเข้าไปในห้อง
ในห้อง หลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียงนั่งขัดสมาธิเคียงข้างกันเขียนหนังสืออยู่บนเตียงอรหันต์ในห้องพักผ่อน สาวใช้เจ็ดแปดคนกำลังพัดอยู่รอบพวกนาง มุมหนึ่งในห้องกองภูเขาน้ำแข็งเอาไว้ ส่งความเย็นออกมาเล็กน้อย ฮูหยินเหอกับป้าเหอนั่งโบกพัดอยู่ข้างภูเขาน้ำแข็งด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ส่วนเกาเมี่ยวหรงนั้นสวมเสื้อชั้นเดียวผ้าไหมสีชมพู กำลังยืนอยู่ข้างเตียงอรหันต์ด้วยผิวขาวนวลไร้เหงื่อ ดูหลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียงเขียนหนังสือ
พอได้ยินเสียง คนที่อยู่ในห้องต่างก็เงยหน้าขึ้นมา และทำหน้าประหลาดใจ
เจียงเซี่ยนก็แปลกใจเล็กน้อยเช่นกัน
นางคิดไม่ถึงว่าวันที่ร้อนแบบนี้หลี่ตงจื้อกับเหอถงเหนียงยังฝึกคัดตัวอักษรอยู่อีก
ป้าเหอยังคงเป็นคนแรกที่ตั้งสติได้
“ท่านหญิงมาแล้ว!” นางลุกขึ้นและเดินมาหาเจียงเซี่ยนด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แล้วเอ่ยว่า “อากาศนี้ก็ร้อนเกินไปแล้วเช่นกัน พวกเราอยู่ในเรือนต่างก็นั่งไม่ค่อยได้แล้ว แต่ปีนี้กว่าพวกเราจะกลับไท่หยวนก็ช่วงเดือนสาม จึงไม่ได้สั่งน้ำแข็งกับคลังน้ำแข็งล่วงหน้า ทำให้ตอน
