บทที่ 274 ฆ่าให้สะใจ
นอกสำนักสี่ทะเล มีท้องสมุทรแห่งหนึ่งเรียกว่า ทะเลพลิกคว่ำ
ว่ากันว่า เดิมทีสถานที่แห่งนี้หาใช่สมุทรไม่ แต่เป็นเกาะใหญ่รูปร่างราวแผ่นดิน ทว่าเมื่อเกิดมหาภัยพิบัติพันปีคราวก่อน กลับกลายเป็นสนามรบของเจินจวินจากโพ้นทะเล
ผลลัพธ์ย่อมเป็นฟ้าถล่มดินทลาย เกาะใหญ่ที่เคยยิ่งใหญ่พลันจมลงใต้ผืนน้ำ ผู้ฝึกตนนับหมื่นนับพัน ตลอดจนสายวิชาเป็นร้อยเป็นพันล้วนดับสูญไปในครานั้น นับแต่นั้นมาจึงได้ชื่อว่า ทะเลพลิกคว่ำ และด้วยเหตุที่อยู่ชิดกับสำนักสี่ทะเล ถิ่นพำนักของเจินจวิน จึงมีน้อยนักที่เหล่าสัตว์อสูรไร้ตาจะกล้าเข้าใกล้
แต่วันนี้ บรรยากาศกลับเปลี่ยนแปลงไปสิ้น
เพราะกลาง ทะเลพลิกคว่ำ บัดนี้ได้ผุดขึ้นมาซึ่งภูผาศักดิ์สิทธิ์ลูกหนึ่ง ทะยานสูงขึ้นจากทะเล แสงศักดิ์สิทธิ์แห่งแม่เหล็กบริสุทธิ์บนภูผาสาดส่องฟ้าเวิ้ง ทุกที่ที่ผ่านไปธาตุทั้งห้าพลันสับสนกลับตาลปัตร
และยามนี้ ที่เบื้องนอกภูผานั้นเอง
ปรากฏฝูงปลาวาฬเมฆนับไม่ถ้วนแล่นตัดคลื่น ฟาดลมฝ่าระลอกธารา พาเอากลิ่นอายอสูรรุนแรงกลายเป็นม่านเมฆดำทะมึนคลุมฟ้าโอบล้อมภูผาไว้ตรงกลาง
จากนั้น ไม่นานก็เห็นวาฬเมฆอ้าปาก
พลพรรคปู กุ้ง ตลอดจนเหล่าอสูรน้ำแต่ละตัวถือศาสตราเรียงเป็นขบวนแน่นหนา เรียงหน้าบนผิวน้ำราวพื้นราบ
ใจกลางเหล่าอสูร มีสตรีผู้หนึ่งสวมเกราะเบา ผิวพรรณวาดเค้าองค์อรชรเสนาะตา เส้นผมดำพันกันดั่งม่านเมฆ ซ่อนเขามังกรอ่อนวัยคู่หนึ่งระหว่างกลุ่มผม เปล
