ประจำตัว ในเรือนของหลี่ตงจื้อเก็บไว้แค่แม่บ้านแซ่เหอกับเสี่ยวเหอสาวใช้ประจำตัว คนอื่นนั้นฮูหยินเหอก็ไม่สนใจเหมือนกัน “ข้าก็ไม่รู้เช่นกันว่าพวกเขานิสัยเป็นอย่างไร ท่านหญิงดูและจัดการตามสมควรก็พอแล้ว”
เจียงเซี่ยนอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้
เรื่องราวราบรื่นกว่าที่นางคิดมากทีเดียว
หลังจากนั้นนางก็ไปหาแม่นมเหมียวอีก และปรึกษาเรื่องคนที่ถูกเลือกให้เป็นแม่บ้านของเรือนด้านใน
แม่นมเหมียวมองเจียงเซี่ยนอย่างประหลาดใจ “แม่บ้านที่มีอยู่เดิมไม่เปลี่ยนเลยหรือเจ้าคะ?”
เจียงเซี่ยนยิ้มพลางเอ่ยว่า “คนพวกนี้ข้าก็ไม่ค่อยรู้นิสัยของพวกนางเช่นกัน แทนที่จะให้พวกคนที่ไม่เหมาะสมกับตำแหน่งขึ้นมา สู้ไม่ขยับแบบนี้ชั่วคราวดีกว่า แต่แม่นม ต่อไปเรื่องของเรือนด้านในก็ยังคงมอบให้ท่านช่วยฮูหยินดูแลเหมือนเดิม ต้องรบกวนมากๆ แล้ว”
สีหน้าของแม่นมเหมียวประหลาดใจมากขึ้น
ทว่าเจียงเซี่ยนกลับไม่ให้โอกาสนางถาม และยกชา
ไป่เจี๋ยไม่เข้าใจ จึงเอ่ยว่า “ท่านหญิง ในเมื่อจะตั้งกฎ จะไม่เปลี่ยนอะไรเลยแบบนี้ได้อย่างไร เช่นนั้นยังมีความหมายอะไรเจ้าคะ?”
แต่เจียงเซี่ยนกลับยิ้มและเอ่ยว่า “ใครว่าไม่เปลี่ยนอะไรเลย?” นางให้ฉิงเค่อหยิบพวกหน้าที่ของแต่ละ
