ฝ่ายออกมา และเอ่ยว่า “ตั้งแต่พรุ่งนี้ พวกเจ้าก็บอกให้หญิงรับใช้ในบ้านท่องข้อบังคับพวกนี้ ภายในเจ็ดวัน ใครท่องได้ก่อน ก็รักษาตำแหน่งในตอนนี้ไว้ได้ หลังจากเจ็ดวัน ใครยังท่องไม่ได้ ก็ยกตำแหน่งให้พวกคนที่ท่องได้แล้ว และเลือกแม่บ้านกับสาวใช้ระดับหนึ่งจากในบรรดาคนที่ท่องได้แล้ว อีกสามวัน หากยังท่องไม่ได้ ไม่ไล่ออกจากจวน ก็ไล่ไปอยู่ที่ไร่นา หากในบ้านจะรับสาวใช้กับหญิงรับใช้เข้ามาอีก ท่องข้อบังคับพวกนี้ให้ได้ก่อนแล้วค่อยจัดงานให้ ต่อไปมีเรื่องอะไรอีก ก็ทำตามข้อบังคับ ไม่ต้องบอกว่าไม่รู้เรื่องและไม่รู้ว่าต้องหาใครอีกแล้ว แล้วก็ส่งข้อบังคับนี้ไปให้ใต้เท้ากับพวกคุณชายด้วย ให้พวกเขารู้ด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นควรหาใคร อย่าหาผิดคน จนทำให้หญิงรับใช้ในบ้านหัวเราะเยาะ” ประโยคสุดท้าย นางเอ่ยซ้ำอีกครั้ง และเอ่ยว่า “ประโยคนี้…พวกเจ้าต้องบอกด้วย”
นางไม่เชื่อหรอกว่า ตระกูลหลี่ยังมีคนที่หน้าไม่อาย และไม่กลัวหญิงรับใช้หัวเราะเยาะ
ฉิงเค่อขานว่า “เจ้าค่ะ” ด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม และแบ่งข้อบังคับที่ก่อนหน้านี้คัดลอกเรียบร้อยแล้วกับไป่เจี๋ยส่งไปถึงมือพวกหลี่ฉางชิง
ทว่ากระแสของจวนสกุลหลี่ที่รู้ตั้งนานแ
