่ยนเกลียดจนขบเขี้ยวเคียวฟัน และจำต้องเอ่ยอย่างกลัดกลุ้มว่า “นอนไม่หลับ!”
หลี่เชียนกะพริบตาปริบๆ และเข้าใจในทันใด จึงรีบเริ่มตบเจียงเซี่ยนเบาๆ อีกครั้ง
เจียงเซี่ยนถึงจะหลับตาลงอย่างพอใจ
หลี่เชียนอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้
เจียงเซี่ยนค่อยๆ เข้าสู่ดินแดนแห่งความฝันแล้ว
หลี่เชียนก็หลับตาลงเช่นกัน
ระหว่างที่สะลึมสะลือ เขาเหมือนรู้สึกได้ว่าเจียงเซี่ยนพลิกตัว
เขาจึงดึงตัวเข้ามาในอ้อมแขนของตนเองโดยไม่รู้ตัว และตบนางอีกครั้ง พลางเอ่ยอย่างคลุมเครือว่า “เด็กดี รีบนอน!”
คนที่อยู่ในอ้อมแขนก็ไม่ขยับแล้ว
———————————–
[1] หินชิงจิน = ลาซูไรต์
